Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 10 września 2008 r. (data wpływu 22 września 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 grudnia 2008 r. (data wpływu 11 grudnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwolnienia przedmiotowego świadczonych usług – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwolnienia przedmiotowego świadczonych usług. Wniosek uzupełniono w dniu 11 grudnia 2008 r. o klasyfikację statystyczną świadczonych usług (PKWiU).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, pomimo, że nie prowadzi działalności w zakresie pośrednictwa finansowego, w roku 2008 udzielił ki ku pożyczek dla spółek powiązanych kapitałowo. Pożyczki zostały oprocentowane na zasadach rynkowych. Został też zapłacony przez pożyczkobiorców podatek od czynności cywilnoprawnych, na podstawie art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych w ustawowym terminie. Odsetki będą płatne w terminie spłaty pożyczek. W dniu 10 grudnia 2008 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek o klasyfikację statystyczną świadczonych usług – pod symbolem 65.22.10 jako pożyczki świadczone poza systemem bankowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy udzielanie tych pożyczek przez Wnioskodawcę jest usługą zaliczaną do usług pośrednictwa finansowego i podlega ustawie o VAT oraz na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 tej ustawy jest zwolnione od podatku jako usługa pośrednictwa finansowego...
2. Czy ma znaczenie fakt, że Zainteresowany nie ma zarejestrowanej działalności w zakresie pośrednictwa finansowego...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy, udzielanie pożyczek jest usługą zaliczaną, do usług pośrednictwa finansowego i podlega ustawie o VAT. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ww. ustawy, gdzie w poz. 3 zostały wymienione usługi pośrednictwa finansowego. Zatem usługa polegająca na udzielaniu pożyczek korzysta ze zwolnienia od VAT. Pomimo zwolnienie podatnik zobowiązany jest do wystawienia faktury VAT i wykazania uzyskanego obrotu w ewidencji oraz w deklaracji VAT. Obrotem w tym przypadku jest jedynie wartość odsetek.

Moment powstania obowiązku podatkowego dla usług finansowych nie został odrębnie określony. Powstaje on z chwilą wystawienia faktury, nie później niż 7. dnia od wykonania usługi (otrzymania należnych odsetek). Jeżeli odsetki nie zostaną zapłacone w terminie, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminu zapłaty. Nie ma znaczenia w zakresie podatku VAT, czy podatnik (pożyczkodawca) ma zarejestrowaną działalność w zakresie pośrednictwa finansowego.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, udzielanie pożyczek jest usługą zaliczaną do usług pośrednictwa finansowego i podlega ustawie o VAT, jednocześnie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jest to usługa zwolniona od VAT. Nie ma znaczenia status podatnika, czy prowadzi działalność w zakresie pośrednictwa finansowego, czy nie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostaw owarów w rozumieniu art. 7 cyt. ustawy. Art. 8 ust. 3 ww. ustawy stanowi ponadto, że usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

W myśl przepisu art. 15 ust. 1 ww. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, stosownie do art. 15 ust. 2 ww. ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Spółka prowadzi działalność w zakresie projektowania. Korzystając z lepszej wiarygodności kredytowej i mocniejszej pozycji na rynku udziela pożyczek spółkom, w których ma udziały. Nie udziela pożyczek podmiotom niepowiązanym ani osobom fizycznym. Celem udzielania tych pożyczek nie jest uzyskanie zysku, a wsparcie w rozwoju spółek, w których Pożyczkodawca ma udziały. Odsetki od pożyczek naliczane są na zasadach rynkowych, w celu prawidłowego rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych.

Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy te czynności nie znajdują się w zakresie przedmiotowym działalności.

Czynności polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych świadczone poza systemem bankowym zaliczane są do grupy usług pośrednictwa finansowego, sklasyfikowanego w sekcji J dział 65 PKWiU, a tego rodzaju działalność mieści się w definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 powołanej ustawy. Wobec powyższego udzielanie pożyczek podlega regulacjom zawartym w ustawie o podatku od towarów i usług.

Podstawowa stawka podatku zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ww. ustawy wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienie od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w cyt. ustawie o podatku od towarów i usług oraz w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 u wy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. Stosownie zaś do poz. 3 powyższego załącznika, zawierającego wykaz usług zwolnionych od podatku, zwolnione są od podatku usługi zaklasyfikowane do PKWiU – sekcja J ex (65-67) tj. usługi pośrednictwa finansowego, z wyłączeniem:

1. działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki,
2. usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej,
3. usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10-00.20),
4. usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10-00.20, -00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń,
5. usług ściągania długów oraz faktoringu,
6. usług zarządzania akcjami, udziałami w spółkach lub związkach, obligacjami i innymi rodzajami papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
7. usług przechowywania akcji, udziałów w spółkach lub związkach, obligacji i innych rodzajów papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
8. transakcji dotyczących dokumentów ustanawiających tytuł własności,
9. transakcji dotyczących praw w odniesieniu do nieruchomości.
   
   

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że usługi udzielania przez Spółkę oprocentowanych pożyczek zaklasyfikowano wg PKWiU do grupowania 65.22.10 jako usługi udzielania pożyczek, świadczone poza systemem bankowym zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. N 2, poz. 264 ze zm.).

Biorąc pod uwagę powołane przepisy, należy stwierdzić, że usługa udzielania pożyczki przyporządkowana przez Wnioskodawcę wg PKWiU do grupowania 65.22.10 stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 cytowanej ustawy, przy czym korzysta ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 1 jako usługa wymieniona w poz. 3 załącznika nr 4 do tej ustawy. Dla celów opodatkowania podatkiem VAT bez znaczenia pozostaje fakt, czy Spółka ma zarejestrowaną działalność w zakresie pośrednictwa finansowego.

Należy zaznaczyć, iż Organ podatkowy nie jest organem uprawnionym do klasyfikowania danych usług lub towarów do odpowiednich symboli PKWiU. Zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji statystycznych – na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.

W niniejszej interpretacji tut. Organ nie odniósł się do wskazanego we własnym stanowisku Wnioskodawcy momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczenia usług finansowych, ponieważ kwestia ta nie była przedmiotem zapytania.

Ponadto informuje się, że w zakresie pytania dotyczące prawa do odliczenia w dniu 18 grudnia 2008 r. została wydana interpretacja indywidualna znak ILPP1/443-887/08-6/MT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.