Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 10 września 2008 r. (data wpływu 22 września 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 grudnia 2008 r. (data wpływu 11 grudnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwolnienia przedmiotowego świadczonych usług – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zwolnienia przedmiotowego świadczonych usług. Wniosek uzupełniono w dniu 11 grudnia 2008 r. o klasyfikację statystyczną świadczonych usług (PKWiU).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, pomimo, że nie prowadzi działalności w zakresie pośrednictwa finansowego, w roku 2008 udziel kilku pożyczek dla spółek powiązanych kapitałowo. Pożyczki zostały oprocentowane na zasadach rynkowych. Został też zapłacony przez pożyczkobiorców podatek od czynności cywilnoprawnych, na podstawie art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych w ustawowym terminie. Odsetki będą płatne w terminie spłaty pożyczek. W dniu 10 grudnia 2008 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek o klasyfikację statystyczną świadczonych usług – pod symbolem 65.22.10 jako pożyczki świadczone poza systemem bankowym. Zainteresowany głównie prowadzi działalność w zakresie projektowania. Korzystając z lepszej wiarygodności kredytowej i mocniejszej pozycji na rynku udziela pożyczek spółkom, w których ma udziały. Nie udziela pożyczek podmiotom niepowiązanym ani osobom fizycznym. Celem udzielania tych pożyczek nie jest uzyskanie zysku, a wsparcie w rozwoju spółek, w których Pożyczkodawca ma udziały. Odsetki od pożyczek naliczane są na zasadach rynkowych, w celu prawidłowego rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku, kiedy udzielanie tych pożyczek przez Wnioskodawcę jest usługą zaliczaną do usług pośrednictwa finansowego i podlega ustawie o VAT, to czy wykazanie ich w deklaracji VAT (jako usług zwolnionych) wpłynie na prawo do odliczenia podatku naliczonego...

Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli usługi finansowe są świadczone sporadycznie, to wykazanie ich w deklaracji VAT (jako usługi zwolnione) nie wpłynie na prawo do odliczenia podatku naliczonego. Bowiem usługi wykonywane sporadycznie nie są uwzględniane przy obliczaniu proporcji, o której mowa w ar 90 ust. 2 ustawy o VAT.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, wykazanie odsetek z tytułu udzielonych pożyczek w deklaracji VAT jako sprzedaż zwolniona nie będzie miało wpływu na prawo do odliczenia podatku naliczonego. Pojęcie sporadyczne nie jest pojęciem precyzyjnym, nie można określić czy sporadycznie to raz w roku czy raz w miesiącu. Zdaniem Wnioskodawcy ważny jest fakt, że pożyczki są udzielane podmiotom powiązanym kapitałowo i celem pożyczkodawcy nie jest prowadzenie działalności w zakresie obrotu gospodarczego w usługach pośrednictwa finansowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione warunki: odliczenia dokonuje podatnik VAT oraz towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zwi zanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych (czynności zwolnione od podatku VAT bądź czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT).

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. W myśl art. 90 ust. 2 cyt. ustawy jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w art. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taka część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W art. 90 ust. 3 i art. 90 ust. 4 cyt. ustawy ustawodawca określił sposób ustalenia powyższej proporcji – jest to udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tą zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. W art. 90 ust. 5 i ust. 6 . ustawy ustawodawca wskazał czynności z których obrót nie ma wpływu na wyliczenie przedmiotowej proporcji.

Zgodnie z art. 90 ust. 6 cyt. ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy w poz. 3, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

Natomiast art. 90 ust. 10 ww. ustawy stanowi, że w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1. przekroczyła 98% - podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2;
2. nie przekroczyła 2% - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie wskazuje jak należy definiować pojęcie „sporadycznie” i dlatego należy się odwołać do definicji słownikowej tego pojęcia. Słownik Współczesnego Języka Polskiego (Wydawnictwo Wilga, Warszawa 1996, s. 1047) definiuje termin „sporadyczny” jako od „czasu do czasu” i „rzadko”.

Wnioskodawca, pomimo, że nie prowadzi działalności w zakresie pośrednictwa finansowego, w roku 2008 udzielił kilku pożyczek dla spółek powiązanych kapitałowo. Korzystając z lepszej wiarygodności kredytowej i mocniejszej pozycji na rynku udziela pożyczek spółkom, w których ma udziały. Nie udziela pożyczek podmiotom niepowiązanym an i osobom fizycznym. Celem udzielania tych pożyczek nie jest uzyskanie zysku, a wsparcie w rozwoju spółek, w których Pożyczkodawca ma udziały.

Jak wynika z ww. przepisów, obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Natomiast zasada proporcjonalnego odliczania podatku ma zastosowanie do tej kategorii zakupów, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży, czyli do zakupów określonych jako zakupy związane ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną.

Stosownie do art. 90 ust. 6 ustawy o VAT, do obrotu uwzględnionego w proporcji nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy w poz. 3, tj. świadczenia pożyczek poza systemem bankowym, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie. Jeżeli zatem Wnioskodawca w ciągu całego swojego bytu prawnego udzielił kilku pożyczek (na przestrzeni kilku lat) i nie ma zamiaru czynności tych kontynuować, to można uznać, że zachodzą okoliczności wskazane w powołanym wyżej art. 90 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jeżeli jednak Zainteresowany udziela pożyczek w sposób ciągły, wówczas przepis art. 90 ust. 6 ustawy o VAT nie będzie miał w sprawie zastosowania, bowiem obroty uzyskane z tytułu odsetek od pożyczek będą miały wpływ na ustalenie proporcji, o której mowa w art. 90 ww. ustawy.

Ponadto informuje się, że w zakresie pytania dotyczące prawa do zwolnienia od datku VAT w dniu 18 grudnia 2008 r. została wydana interpretacja indywidualna znak ILPP1/443-887/08-5/MT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.