Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 8 października 2007 r. (data wpływu: 10 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie utraty prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu sprzedaży nieruchomości gruntowej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie utraty prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu sprzedaży nieruchomości gruntowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest między innymi zagospodarowanie i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (PKD 70.11.Z) oraz kupno i sprzedaż nieruchomości (PKD 70.12.Z). W dniu 15 czerwca 2007 r. Podatnik zawarł umowę na podstawie której dokonał sprzedaży jednego posiadan go udziału we współwłasności działki określonej w rejestrze gruntów jako grunty orne oznaczone symbolami RXX, RXXa, RXXb, RXXa, RXXb, dla której nie ma obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Sprzedaż ta, zdaniem Wnioskodawcy, jest zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Wszystkie czynności związane z zakupem tej działki (podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz wynagrodzenie notariusza) były udokumentowane dowodami księgowymi i zostały zebrane w księgach handlowych na odrębnym koncie analitycznym konta syntetycznego „Środki trwałe w budowie”.

W chwili zakupu nieruchomości Wnioskodawca planował pozostawić ją jako inwestycję, jednakże w związku z jej sprzedażą i zastosowaniem zwolnienia od podatku VAT, Podatnik w deklaracji podatkowej VAT-7 dokonał korekty kwoty podatku naliczonego, o którą obniżono kwotę podatku należnego. Ponadto podatek VAT od czynności związanych ze sprzedażą części udziału we współwłasności tej działki również nie został przez Podatnika odliczony od podatku należnego. Wnioskodawca uważa, że w ten sposób wypełnił obowiązek nałożony przez art. 90 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, to znaczy wyodrębnione zostały czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w sytuacji, gdy sprzedaż zwolniona z podatku VAT dotyczyła nieruchomości, dla której wszystkie wydatki związane z jej nabyciem i posiadaniem były zbierane na odrębnym koncie w księgach handlowych oraz podatek VAT naliczony dotyczący tych wydatków nie został odliczony, można wierdzić, że został wypełniony obowiązek określony w art. 90 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i nie ma w tej sytuacji zastosowania art. 90 ust. 2 i następne ww. ustawy ?

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji gdy sprzedaż zwolniona z podatku VAT dotyczyła nieruchomości, dla której wszystkie wydatki związane z jej nabyciem i posiadaniem były zbierane na odrębnym koncie w księgach handlowych oraz podatek naliczony dotyczący tych wydatków nie został odliczony, a także nie dokonano odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących sprzedaży zwolnionej, można stwierdzić, że wypełniony został obowiązek określony w art. 90 ust. 1 ustawy i nie ma w tej sytuacji zastosowania art. 90 ust. 2 i następne ww. ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt. 1 cyt. wyżej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1. z tytułu nabycia towarów i usług,
2. potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3. potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,

Z powyższego uregulowania wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikom w związku z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zatem wskazana zasada wyłącza możliwość dokonywania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do czynności zwolnionych.

Zgodnie natomiast z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Oznacza to, iż dokonanie takiego podziału powoduje, że podatnik odlicza podatek związany ze sprzedażą opodatkowaną, natomiast nie odlicza podatku związanego ze sprzedażą zwolnioną.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawca dokonał sprzedaży udziału we współwłasności nieruchomości gruntowej, oznaczonej w rejestrze jako grunty orne, z zastoso waniem - na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług – zwolnienia od tego podatku. Pierwotnie grunt ten miał służyć czynnościom opodatkowanym, dlatego Podatnik dokonał odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z jego nabyciem i posiadaniem. Jednakże w związku ze zmianą jego przeznaczenia i dokonaniem sprzedaży zwolnionej, Wnioskodawca dokonał korekty dokonanego odliczenia w złożonej w urzędzie deklaracji podatkowej.

Zatem z uwagi na fakt, że przedmiotowe wydatki przestały służyć czynnościom opodatkowanym a Podatnik miał możliwość dokonania ich wyodrębnienia i dokonał stosownej korekty kwoty podatku naliczonego, zastosował się do wymogu określonego w cyt. wyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Tym samym w przedmiotowej sprawie, nie znajdują zastosowania przepisy odnoszące się do obowiązku obliczania proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ust. 2-10 ustawy o VAT. Zgodnie bowiem z regulacją art. 90 ust. 2 ww. ustawy, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Obliczenie proporcji bowiem, o której mowa w art. 90 ust.3 cyt. ustawy, miałoby zastosowanie tylko w odniesieniu do tych zakupów, które miały związek z czynnościami opodatkowanymi i zwolnionymi i jako takie były rozliczane w deklaracjach podatkowych.

Nadmienia się jednakże, iż przy jednoczesnej sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej od podatku, może istnieć egoria zakupów (wydatków), których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży, np. szeroko pojęte wydatki administracyjne i eksploatacyjne firmy, które służą wszelkim rodzajom aktywności gospodarczej podatnika. W takiej sytuacji, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku naliczonego, związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, podatnik może zmniejszyć kwotę podatku należnego tylko o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.