Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach

Sygnatura: IBPB2/415-559/07/MM
Data: 2008-03-12
Referencje:
Autor: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Publikator: -

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana G. przedstawione we wniosku z dnia 13 grudnia 2007r. (data wpływu do tut. Biura () 14 grudnia 2007r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia od podatku dochodowego przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 grudnia 2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia od podatku dochodowego przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 26 września 2007r. wnioskodawca wraz z żoną nabył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Lokal ten zbyli odpłatnie w dniu 4 grudnia 2007r. Małżonkowie byli zameldowani w tymże lokalu na pobyt stały od dnia 3 lipca 1981r. do 4 grudnia 2007r co mogą potwierdzić stosownymi zaświadczeniami. W dniu 5 grudnia 2007r. oboje wystąpili do naczelnika urzędu skarbowego z wnioskiem o odstąpienie od pobierania podatku dochodowego od sprzedaży w/w lokalu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca twierdzi, że został poinformowany, iż ulga meldunkowa nie dotyczy ani jego, ani współmałżonki, ponieważ musieliby być zameldowani w lokalu po jego wykupieniu przez 12 miesięcy albo nie zbywać lokalu przez 5 lat. Wniosek ostatecznie nie został przyjęty.

Ponadto wnioskodawca wskazuje, że pieniądze uzyskane ze sprzedaży w/w lokalu małżonkowie chcą zainwestować w dokończenie budowy domu jednorodzinnego, który jest jedynym miejscem ich zamieszkania. Małżonkowie posiadają niezbędne dokumenty dotyczące budowy domu, w tym pozwolenie na budowę z dnia 13 maja 2005r. wydane przez Wydział Architektury Urzędu Miasta.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wnioskodawca wraz z żoną spełniają warunki do zwolnienia z podatku dochodowego od sprzedaży mieszkania, na podstawie przepisów artykułu 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy, spełniają oni warunki konieczne do zastosowania ulgi meldunkowej – przepis ustawy mówi o okresie zameldowania nie krótszym niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Natomiast nie wspomina o tym, kiedy należy liczyć tenże okres. Według wnioskodawcy okr s ten powinien być liczony od dnia faktycznego zameldowania. W tym przypadku od dnia 3 lipca 1981r.

Na potwierdzenie swojej opinii wnioskodawca wymienia następujące rozstrzygnięcia:

  1. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 18 lipca 2007r. w sprawie o sygn. akt I SA /Sz 330/07
  2. decyzja Izby Skarbowej w Szczecinie nr DPB-2.35-416003-19/07 z dnia 15 października 2007r.
  3. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 listopada 2007r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1387/07

Zdaniem wnioskodawcy decyzje w/w organów stwierdziły jednoznacznie, że okres zameldowania należy liczyć od daty faktycznego zameldowania, a nie nabycia na własność.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłem przychodu jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) zmieniono zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do dochodów uzyskanych ze zbycia nieruchomości i praw nabytych po 1 stycznia 2007 roku.

W myśl art. 30e ust. 1 i 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Podstawą obliczenia podatku stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Jednakże, zgodnie z zapisem art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

  1. budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
  2. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
  3. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udz u w takim prawie,
  4. prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie
    - jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Zwolnienie to ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika (art. 21 ust. 21 ustawy). Zgodnie z art. 21 ust. 22 ww. ustawy, zwolnienie ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków. Oznacza to, iż w razie zbycia lokalu stanowiącego współwłasność obojga małżonków, każdy z małżonków jako odrębny podatnik uzyska dochód w wysokości połowy wartości prawa, a zatem kwestię zastosowania zwolnienia należy rozpatrywać odrębnie w stosunku do każdego z małżonków. Tym samym 12 miesięczny okres zameldowania na pobyt stały należy liczyć odrębnie dla każdego z małżonków.

Nowe zasady opodatkowania przytoczone powyżej, regulują wyłącznie opodatkowanie dochodów uzyskanych ze zbycia nieruchomości i praw nabytych od 1 stycznia 2007r. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy nie określa daty, od której należy liczyć okres zameldowania, nie uzależnia zameldowania od posiadania tytułu własności do nieruchomości lub lokalu, lecz stanowi, ze istotny jest fakt zameldowania podatnika na pobyt stały w zbywanym lokalu czy też budynku przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed data zbycia.

W związku z powyższym przedmiotowe zwolnienie uwarunkowane jest spełn em łącznie dwóch warunków:

    - okres zameldowania nie krótszy niż dwunastomiesięczny przed data zbycia,
    - w terminie 14 dni od dnia odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa złożenie oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia.

Mając zatem na uwadze przytoczone powyżej uregulowania prawne oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, iż wnioskodawca wspólnie z żoną spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nabył 26 września 2007r. W przedmiotowym mieszkaniu małżonkowie byli zameldowani od 26 lat, co oznacza, iż spełnili warunek dwunastomiesięcznego okresu zameldowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy.

Jednakże aby móc skorzystać z omawianego zwolnienia musi być również spełniony drugi warunek tj. musi zostać w określonym ustawą terminie złożone oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy.

Tymczasem wnioskodawca przedstawiając stan faktyczny pisze, iż wystąpił wprawdzie z wnioskiem do naczelnika urzędu skarbowego o odstąpienie od pobrania podatku i nawet jeśli ten wniosek zawierał oświadczenie o spełnieniu warunków do zwolnienia z opodatkowania, to z informacji wnioskodawcy wynika, że ostatecznie wymagane oświadczenie nie zostało złożone. Oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy o spełnieniu warunków do zwolnienia może zostać złożone osobiście lub za pośrednictwem poczty, jego złożenie nie jest uzależnione od zgody organu podatkowego.Nie został więc spełniony drugi warunek, niezbędny do skorzystania ze zwolnienia, a mianowicie wnioskodawca nie złożył skutecznie w ur ie skarbowym stosownego oświadczenia. Należy zwrócić uwagę, że termin 14 dni na złożenie oświadczenia jest terminem zawitym i nieprzywracalnym.

Reasumując, mimo iż wnioskodawca sprzedał lokal mieszkalny, w którym był zameldowany przez okres dłuższy niż 12 miesięcy, to nie złożył do właściwego urzędu skarbowego oświadczenia o spełnieniu tego warunku, jest więc obowiązany do zapłaty 19% podatku od dochodu osiągniętego od tej transakcji według zasad określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zamiar przeznaczenia dochodu na budowę domu jednorodzinnego nie zwolni wnioskodawcy z obowiązku zapłaty podatku, ponieważ ustawa nie uzależnia zwolnienia od sposobu wydatkowania pieniędzy uzyskanych ze zbycia.

Odnosząc się natomiast do powołanych przez wnioskodawcę wyroków sądowych należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i wiążą jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast powołana przez wnioskodawcę decyzja Izby Skarbowej w Szczecinie dotycząca wniosku złożonego przed 1 lipca 2007r. nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ każda decyzja wydawana jest w indywidualnej sprawie i wiąże tylko w sprawie w której zapadła. Ponadto w odniesieniu do wniosków o interpretację złożonych po dniu 30 czerwca 2007r. jedynym organem uprawnionym do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego jest Minister Finansów działający poprzez upoważnionych Dyrektorów Izb Skarbowych.

Do uzupełnienia wniosku wnioskodawca dołączył dokument. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji atkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do jego oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro () Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Polecamy: