|
Na podstawie art.14 a § 1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz.60 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku firmy ... reprezentowanej przez... z dnia 12 lutego 2007 r. (data wpływu: 19 lutego 2007r.) żądającego udzielenia pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz.176 z późn. zm.) Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy podane we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie Spółka przedstawiła następujący stan faktyczny : Sp. z o.o. (dalej „Spółka") zamierza wykupić dla swoich pracowników lub pracowników oraz członków ich rodzin pakiet świadczeń medycznych, podpisując z jedną z placówek wyspecjalizowanych w tej dziedzinie umowę na korzystanie ze świadczeń zdrowotnych. Spółka otrzymywałaby co miesiąc fakturę za opiekę medyczną, na której widniałaby tylko jedna zbiorcza kwota.Kwota świadczenia na jednego pracownika i członków rodziny byłaby kwotą zryczałtowaną, a Spółka płaciłaby ją bez względu na to czy pracownik i członkowie rodziny będą faktycznie korzystać ze świadczenia medycznego czy też nie. W przypadku pakietu tylko dla pracownika byłaby to kwota 95 PLN miesięcznie i w całości kwota ta byłaby ponoszona przez Spółkę.W przypadku pakietu dla pracownika oraz jego rodziny byłaby to kwota 235 PLN miesięcznie, przy czym :a) w przypadku pracowników zatrudnionych do 5 lat Spółka pokrywałaby połowę całość różnicy pomiędzy pakietem rodzinnym oraz pakietem na pojedynczego pracownika tj. 235 PLN - 95 PLN = 140 PLN : 2 - 70 PLN. Pozostała cześć byłby natomiast płacona przez pracownika;b) w przyp
adku pracowników zatrudnionych powyżej 5 lat Spółka pokrywałaby całość kwoty 235 PLN miesięcznie.Spółka nie będzie miała możliwości zidentyfikowania, które osoby i w jakim zakresie skorzystały z pakietu przysługujących im świadczeń. W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca zadał następujące pytanie: Czy po stronie pracowników mających prawo do skorzystania z nieodpłatnego, ewentualnie częściowo odpłatnego, pakietu świadczeń medycznych i członków ich rodzin powstaje opodatkowany przychód ze stosunku pracy w świetle art. 12 ust, 1 ustawy o PIT i czy Spółka jako płatnik zobowiązana jest uwzględnić go w rozliczeniu przychodów pracownika? Zdaniem Wnioskodawcy : i w przedmiotowej sprawie powyższe przepisy ustaw o PIT należy interpretować w następujący sposób: - po stronie pracowników powstaje przychód ze stosunku pracy, ale Spółka nie jest w stanie ustalić wysokości tego przychodu po stronie każdego z pracowników, dlatego też Spółka jako płatnik nie jest zobowiązana uwzględnić go w rozliczeniu przychodów pracownika; Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 ustawy o PIT: „za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych".W związku z powyższym, zdaniem Spółki, każde świadczenie otrzymywane przez pracowników od pracodawcy stanowi przychód
ze stosunku pracy. Przychodem tym jest więc także nieodpłatne świadczenie w postaci umożliwienia pracownikowi nieodpłatnego korzystania lub częściowo odpłatnego korzystania ze świadczeń medycznych zakupionych przez Spółkę. Zdaniem Spółki jednak w przedmiotowej sprawie nie dojdzie faktycznie do ustalenia wysokości uzyskiwanego przez każdego pracownika przychodu, co zdaniem Spółki jest warunkiem koniecznym do ustalenia wysokości przychodu podatkowego. Pracownicy otrzymują możliwość korzystania ze świadczeń medycznych na zasadzie całkowitej dowolności, dlatego też Spółka nie jest w stanie ustalić faktycznej wysokości przychodu uzyskiwanego przez poszczególnych pracowników. Pracownicy mogą bowiem w różnym stopniu korzystają z poszczególnych świadczeń, a wydatek ponoszony przez Spółkę stanowi abonament w stałej wysokości niezależnej od tego ilu pracowników i w jakim stopniu skorzysta z przysługujących im świadczeń.Pogląd zaprezentowany przez Spółkę znajduje także potwierdzenie w pismach Ministerstwa Finansów:Powyższe stanowisko Spółki znajduje także potwierdzenie w innych wiążących interpretacjach prawa podatkowego wydawanych przez organy skarbowe, np.• Izba Skarbowa w Warszawie, 23.12.2003r.- „skoro Spółka opłaca prawo ogółu pracowników do korzystania z usług danej placówki medycznej, a placówka ta nie wystawia imiennych rachunków za korzystanie z określonych jej usług przez konkretnych pracowników, lecz rachunki na ogólną kwotę abonamentu - wówczas świadczenia takie nie stanowią przychodu pracowników i nie podlegają opodatkowaniu".• Izba Skarbowa w Gdańsku, 8 lipca 2004r., B1/005/0166/04 - „Z przedstawionego w piśmie stanu faktycznego wynika, że pracodawca zawarł umowę z wyspecjalizowaną jednostką świadczącą usługi stomatologiczne, za które odpłatność została określona miesięcznie w formie ryczałtu za jednego pracownika uprawnionego do korzystania z tej usługi, bez względu na to, czy pracownik korzysta z
e świadczeń leczniczych, czy też z nich nie korzysta. Bezspornym pozostaje zatem fakt, iż pracodawca odpłatność za przedmiotowe usługi ponosi niezależnie od faktu korzystania przez pracowników z tych usług, jak również że opłata ta wnoszona jest w sposób zryczałtowany.W tym stanie faktycznym oraz prawnym wydatki związane z finansowaniem przez pracodawcę usług stomatologicznych na rzecz swoich pracowników nie stanowią podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym przychodów pracownika, w rozumieniu art. 12 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych."• Izba Skarbowa w Łodzi, 30.09.2005r., PB I 3/4150/IN-439/US/2005/PM - Jeśli spełnionego świadczenia nie można przypisać konkretnemu pracownikowi, wówczas nie można mówić o wystąpieniu przychodu ze stosunku pracy.• Pierwszy Wielkopolski Urząd Skarbowy w Poznaniu, 22.12.2005r., ZD/406-52/PIT/05 - „W takiej sytuacji po stronie pracownika nie powstaje przychód w rozumieniu art. 12 ust.1 przywołanej ustawy podatkowej, ponieważ nie istniejemożliwość ustalenia indywidualnego przychodu pojedynczego pracownika. Jednocześnie ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje możliwości doliczania do dochodu pracownika wartości świadczeń ponoszonych przez pracodawcę przypadających na pracownika, a jedynie faktycznie otrzymanych."Przepis art. 12 ust. l ustawy o PIT należy zatem interpretować w ten sposób, iż w związku z tym, iż Spółka nie będzie w stanie określić wysokości „faktycznie otrzymanego" przez danego pracownika przychodu a jedynie przychód „przypadający na pracownika", to świadczenie takie będzie dla pracownika obojętne podatkowo a po stronie Spółki, jako płatnika nie będzie ciążył obowiązek doliczenia tych świadczeń do przychodów pracownika ze stosunku pracy. Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu stwierdza, że stan
ko wnioskodawcy podane we wniosku jest prawidłowe. Stosownie do postanowień art. 11 ust. 1 ustawy z dn. 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. z 2000 r. Dz. U. nr 14 poz. 176 ze zm.) przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty, niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Jak wynika z postanowień art.12 ust. 3 ww. ustawy, wartość pieniężną nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych (jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi nie wchodzące w zakres działalności pracodawcy) ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b. Stąd też w przypadku usług zakupionych przez pracodawcę wartość pieniężną tych świadczeń dla celów podatkowych ustala się według cen zakupu. Z powołanych przepisów wynika zatem jednoznacznie, iż pracodawca jest obowiązany do doliczenia do przychodu pracownika wartości faktycznie otrzymanych przez pracownika świadczeń, w tym usług medycznych, stosując w tym celu ceny zakupu usługi. Uwzględnienie kosztów usług medycznych w przychodach
pracownika jednak nie zawsze jest możliwe, np. gdy pracodawca wykupuje usługi medyczne, jednakże opłatę za te usługi wnosi w sposób zryczałtowany (bez względu na rzeczywistą wartość wykonanych usług) albo w sposób uniemożliwiający identyfikację ceny konkretnej usługi ponoszonej na rzecz konkretnego pracownika. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje bowiem doliczania do dochodu pracownika wartości świadczeń ponoszonych przez pracodawcę na rzecz pracowników w sytuacji, gdy nie można określić wartości świadczenia z jakiego podatnik faktycznie skorzystał. W tym stanie faktycznym oraz prawnym wydatki związane z finansowaniem przez pracodawcę usług medycznych na rzecz pracowników nie stanowią przychodów pracownika, w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
|