Czy w związku z tym, że udziałowcem dwuosobowej spółki cywilnej osób fizycznych, prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, poza Panią - posiadającą obywatelstwo polskie i miejsce zamieszkania w Polsce, jest osoba zagraniczna - obywatel Wielkiej Brytanii, posiadający miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, Spółka powinna prowadzić księgi rachunkowe, stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości, czy też może rozliczać się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, co wynika z art. 13 ust. 1 ustawy o swobodzie gospodarczej?

I. Stan faktyczny

Wnioskiem z dnia 24 kwietnia 2007 roku, zwróciła się Pani do tutejszego Organu podatkowego z zapytaniem w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w której nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym, w kwestii sprowadzającej się do pytania, czy w związku z tym, że udziałowcem dwuosobowej spółki cywilnej osób fizycznych, prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, poza Panią - posiadającą obywatelstwo polskie i miejsce zamieszkania w Polsce, jest osoba zagraniczna - obywatel Wielkiej Brytanii, posiadający miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, Spółka powinna prowadzić księgi rachunkowe, stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości, czy też może rozliczać się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, co wynika z art. 13 ust. 1 ustawy o swobodzie gospodarczej.
Ponieważ przepis art. 13 ust. 1 ustawy o swobodzie gospodarczej wszedł w życie później niż art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy o rachunkowości, dlatego, zdaniem Pani, Spółka winna mieć możliwość, dla celów podatkowych, rozliczania się w oparciu o prowadzoną podatkową księgę przychodów i rozchodów.

II. Ocena prawna stanu faktycznego

Prowadzenie działalności gospodarczej wymaga odpowiedniej formy organizacyjno-prawnej. Podstawy prawne określające tworzenie i funkcjonowanie różnych form prowadzenia działalności gospodarczej gulują:

1. ustawa z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 roku, Nr 155 poz. 1095 z późn. zm.),
2. ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2000 roku Nr 94, poz. 1037 z późn. zm.),
3. ustawa z dnia z dnia 23 kwietnia 1964 r Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 roku Nr 16, poz. 93 z późn. zm.),
4. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. z 2004 roku Nr 33 poz. 289 z póżn. zm.).
5. ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne (Dz.U. z 1989 roku, Nr 27 poz.148 z późn. zm.)

Przedsiębiorcą, w rozumieniu art. 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą (ust. 1).

Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej (ust. 2).

Zgodnie z art. 14 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo do Ewidencji Działalności Gospodarczej, zwanej dalej "ewidencją". Spółka kapitałowa w organizacji może podjąć działalność gospodarczą przed uzyskaniem wpisu do rejestru zedsiębiorców.

Wpisowi do ewidencji podlegają przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi. Zasady wpisu do rejestru przedsiębiorców określają odrębne przepisy (ust. 2).

W myśl art. 24a ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U z 2000 roku Nr 14, poz. 176 z późn.zm.) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o (ust. 1).

Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w EURO w przepisach o rachunkowości (ust. 4).

Osoba fizyczna, spółka cywilna osób fizycznych, spółka jawna osób fizycznych lub spółka partnerska może prowadzić księgi rachunkowe również od początku następnego roku podatkowego, jeżeli przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni r podatkowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej kwoty określonej w EURO w przepisach o rachunkowości. W tym przypadku osoba ta lub wspólnicy spółki przed rozpoczęciem roku podatkowego są obowiązani do zawiadomienia o tym naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym ( ust.5).

Wyrażone w EURO wielkości, o których mowa w ust. 4 i 5, przelicza się na walutę polską według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu 30 września roku poprzedzającego rok podatkowy (ust. 6).

Z danych rejestracyjnych tut. Organu wynika, że od 20.04.2007 roku prowadzi Pani pozarolniczą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej osób fizycznych pod nazwą ... w zakresie handlu hurtowego odzieżą i obuwiem. Siedziba Spółki i miejsce wykonywania działalności znajduje się w.... . Działalność wykonywana jest na podstawie dokonanego wpisu do ewidencji działalności gospodarczej :

1. zaświadczenie wystawione przez Burmistrza Miasta ..... z dnia 18.04.2007 roku, na nazwisko .... zamieszkały ....Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Adres zakładu ....
2. zaświadczenie wystawione przez Burmistrza Miasta ... z dnia 18.04.2007 roku, na nazwisko ...., zam. .... . Adres zakładu .... .

Z danych tych wynika, że spółka cywilna, w ramach której prowadzi Pani pozarolniczą działalność gospodarczą nie mieści się w definicji „osoby zagranicznej”,. o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, bowiem z nie z treścią art. 5 pkt 2 tej ustawy, użyte w tej ustawie określenie „osoba zagraniczna”, oznacza:a) osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania za granicą, nieposiadającą obywatelstwa polskiego,b) osobę prawną z siedzibą za granicą,
c) jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną posiadającą zdolność prawną, z siedzibą za granicą;

Natomiast osobą zagraniczną jest Pani wspólnik ......, ponieważ jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania za granicą, która nie posiada obywatelstwa polskiego.

Osoba zagraniczna, będąca osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania za granicą, nie posiadająca obywatelstwa polskiego, może prowadzić działalność gospodarczą na własne imię oraz może utworzyć spółkę cywilną w celu prowadzenia działalności gospodarczej uzyskując wedle polskiego prawa, na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, status przedsiębiorcy.

Przepis art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej odnosi się do osób zagranicznych. Z przepisu tego wynika, że osoby zagraniczne z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego nienależących do Unii Europejskiej oraz państw niebędących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, które mogą korzystać ze swobody przedsiębiorczości na podstawie umów zawartych przez te państwa ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak obywatele polscy.

Natomiast w myśl art. 2 ustawy z dni 29 września 1994 r o rachunkowości (tekst jednolity Dz.U. z 2002 roku, Nr 76 poz. 694, z poźn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2007 roku, przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej "ustawą", stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, m. in. do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

1. spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również w organizacji) oraz spółek cywilnych, z zastrzeżeniem pkt 2, a także innych osób prawnych, z wyjątkiem Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego ( ust. 1 pkt 1),
2. osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 800.000 euro ( ust. 1 pkt 2 ),
3. zagranicznych osób prawnych, zagranicznych jednostek nieposiadających osobowości prawnej oraz zagranicznych osób fizycznych, prowadzących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność osobiście, przez osobę upoważnioną, przy pomocy pracowników - w odniesieniu do działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na wielkość przychodów (ust. 1 pkt 6)

Osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie mogą stosować zasady rachunkowości określone ustawą również od początku następnego roku obrotowego, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej 800.000 euro. W tym przypadku osoby te lub wspólnicy przed rozpoczęciem roku obrotowego są obowiązani do zawiadomienia o tym urzędu skarbowego, właściwego w sprawach op tkowania podatkiem dochodowym (ust. 2)

Na tle powołanych wyżej przepisów, opisanego stanu faktycznego oraz danych rejestracyjnych zawartych w aktach przedmiotowej Spółki, tut. Organ stwierdza, że powołany wyżej przepis art. 2 ustawy o rachunkowości nie ma w 2007 roku do Spółki zastosowania , bowiem:

1. Spółka rozpoczęła prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej od 20.04.2007 roku, więc w 2006 roku nie osiągnęła żadnego przychodu,
2. Spółka prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą oraz posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a więc nie jest zagraniczną jednostką nieposiadającą osobowości prawnej .

Zatem na przedmiotowej Spółce – stanowiącej spółkę cywilną osób fizycznych, posiadającej siedzibę przedsiębiorstwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w związku z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą w 2007 roku nie ciąży obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych, natomiast Spółka jest obowiązana prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów ( Dz.U. dnia 29 sierpnia 2003 roku, Nr 152, poz. 1475, z późn. zm), bowiem na rok 2007 Spółka wybrała opodatkowanie podatkiem liniowym na zasadach określonych treścią art. 30 c ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych. Księgi te spółka jest obowiązana prowadzić w sposób zapewniający ustalenie:

• dochodu (straty),
• podstawy opodatkowania,
• wysokości nale nego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy,

Mając na względzie powyższe ustalenia tut. Organ uznaje za:

1. prawidłowe stanowisko zajęte przez Panią w przedmiotowym wniosku, w części w jakiej uważa Pani, że na przedmiotowej Spółce w 2007 roku ciąży obowiązek prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
2. nieprawidłowe stanowisko w części, w jakiej Pani uważa, że przedmiotowa Spółka mieści się w dyspozycji art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 września 1994 r o rachunkowości, w brzmieniu obowiązującym w 2007 roku.

Powyższa interpretacja została wydana w oparciu o stan faktyczny przedstawiony we wniosku Podatnika oraz stan prawny, obowiązujący w dniu jej wydania.