Czy można dokonać ustalenia w sposób indywidualny stawek amortyzacyjnych od wniesionych do spółki jawnej środków trwałych ?

Na podstawie art. 216, art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - Naczelnik Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Tryb. uznaje przedstawione przez podatnika stanowisko we wniosku złożonym 13.03.2006r. odnośnie ustalenia w sposób indywidualny stawek amortyzacyjnych od wniesionych do spółki jawnej środków trwałych - za prawidłowe.

Przepis art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, iż stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

W myśl art. 14a § 4 powołanej ustawy - Ordynacja podatkowa udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

W dniu 13.03.2006r. podatnik złożył do tut. organu wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie przedstawiając następujący stan faktyczny.

We wniosku podatnik podał, iż obecnie prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i ko formę ewidencji księgowej prowadzi księgi rachunkowe. W najbliższej przyszłości podatnik zamierza zlikwidować działalność gospodarczą. Na dzień likwidacji działalności gospodarczej zostanie sporządzony remanent likwidacyjny, którym zostaną objęte środki trwałe, wyposażenie, towary handlowe i materiały. Składniki majątku objęte remanentem zostaną wniesione w formie aportu do istniejącej spółki jawnej.

W związku z powyższym podatnik zwrócił się z prośbą o potwierdzenie, że przedstawione stanowisko w niżej wymienionych sprawach jest prawidłowe.

1. Wartość początkowa środków trwałych w księgach spółki jawnej zostanie ustalona przez wspólników na dzień wniesienia wkładu w wielkości nie wyższej od ich wartości rynkowej zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991r o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r Nr 14 poz. 176, ze zm.)

2. Stawki amortyzacyjne od wniesionych środków trwałych zostaną ustalone w sposób indywidualny zgodnie z art. 22j ust. 1 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

3. Dokonywane odpisy amortyzacyjne będą kosztami uzyskania przychodu w rozumieniu cytowanej ustawy.

4.W przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych opodatkowaniu podlegać będzie różnica pomiędzy przychodem a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi jako wartość początkowa wkładu (wykazana w ewidencji spółki jawnej) uwzględniająca dokonane odpisy amortyzacyjne.

5. Spółka jawna powstała w tym roku, będzie prowadzić ewidencję księgową w formie książki przychodów i rozchodów.

Niniejszym postanowieniem tut. organ rozpatruje wniosek podatnika o udzielenie pisemnej interpretacji odnośnie ustalenia stawek amortyzacyjnych od wniesionych do spółki jawnej środków trwałych w sposób indywidualny zgodnie z art. 22j ust. 1 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W pozostałym zakresie tut. organ zajmie stanowisko odrębnymi postanowieniami.

Stanowisko tut. organu jest następujące.

Zgodnie z art. 22j ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż:

1) dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 klasyfikacji:

a) 24 miesiące - gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25.000 zł,

b) 36 miesięcy - gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25.000 zł i nie przekracza 50.000 zł,

c) 60 miesięcy - w pozostałych przypadkach,

2) dla środków transportu, w tym samochodów osobowych, o których mowa w art. 23 ust. 3a - 30 miesięcy

3) dla budynków (lokali) i budowli - 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w rodzajach 103 i 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych oraz budynków zastępczych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 36 miesięcy.

Ustęp 2 pkt 1 tego artykułu stanowi, iż środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 uznaje się za używane - jeżeli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 6 miesięcy.

W ustępie 3 pkt 1 w/w artykułu środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3 uznaje się za używane - jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy.

Biorąc pod uwagę powyższy przepis art. 22j ust. 1, ust. 2, ust. 3 powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spółka jawna może indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji, jeżeli okresy używania środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 klasyfikacji oraz dla środków transportu przed ich nabyciem wynosiły co najmniej przez okres 6 miesięcy, a dla budynków (lokali) i budowli wynosiły co najmniej przez okres 60 miesięcy.

Stanowisko podatnika, wg którego stawki amortyzacyjne od wniesionych środków trwałych mogą być ustalone w sposób indywidualny zgodnie z art. 22j ust. 1, ust. 2 i ust. 3 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tut. organ uznaje - za prawidłowe.

W myśl art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta. Natomiast jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy. Jednocześnie tut. organ informuje, że przedmiotowa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez podatnika i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania postanowienia.

Interpretacja co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego jest wiążąca do czasu zmiany przepisów prawa, które były przedmiotem interpretacji.