|
W związku ze złożonym przez Pana w dniu 17.02.2004r. zapytaniem dotyczącym rozliczenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu najmu nieruchomości, której współwłaścicielami są osoby fizyczne oraz stosunkowego rozliczenia podatku od towarów i usług, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego Łódź - Bałuty działając na podstawie art. 14a § 1 ustawy z dnia 29.08.1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) wyjaśnia: - W zakresie podatku dochodowego:
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) przychody ze wspólnej własności u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Stosownie zaś do ust. 2 pkt 1 powołanego wyżej artykułu zasadę wyrażoną w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat. W świetle cytowanych przepisów przedstawiony w piśmie sposób rozliczania kosztów uzyskania przychodów jest prawidłowy. - W zakresie podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 8.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2, obowiązani są wystawiać fakturę stwierdzającą w szczególności: sprzedaż towarów, jej datę, cenę jednostkową bez podatku, wartość sprzedaży, kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy. Zgodnie zaś z ust. 2 powołanego wyżej artykułu - podatnicy świadczący usługi, w tym również w zakresie handlu i gastro
omii, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust.1, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób są obowiązani do wystawienia faktury. Szczegółowo o zasadach wystawiania faktur stanowią przepisy § 34 i następnych rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.03.2002r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27, poz. 268 ze zm.). W § 35 ust. 1 pkt 1 określono, iż faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy, a w pkt 2 - numery identyfikacji podatkowej albo numery tymczasowe sprzedawcy i nabywcy, przy czym w § 36 ust. 1 stwierdzono, że faktury wystawiane na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą w formie indywidualnych gospodarstw rolnych mogą nie zawierać danych dotyczących nabywcy, określonych w § 35 ust. 1 pkt 2. W świetle powołanych wyżej przepisów o podatku od towarów i usług brak jest przeciw -wskazań do wystawiania faktury na dwa lub więcej podmiotów, które nabyły wspólnie ten sam towar lub usługę. Brak jest również przeszkód do obniżenia - po spełnieniu warunków określonych w przepisach regulujących funkcjonowanie podatku od towarów i usług - przez każdego z nich należnego podatku o odpowiadającą udziałowi we współwłasności część kwoty podatku naliczonego przy nabyciu towaru (art. 19 ust. 1 i następne w/w ustawy o podatku od towarów i usług). Jednakże, zgodnie z § 48 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Finansów - podstawę do obniżenia przez nabywcę kwoty podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego stanowią wyłącznie oryginały faktur lub faktur korygujących, albo ich duplikaty, o których mowa w § 49.
Zatem fakt posiadania przez podatnika kserokopii faktury nie oznacza, że podstawą obniżenia podatku przez współnabywcę nie był oryginał faktury, ale ciężar udowodnienia faktu istnienia oryginału faktury spoczywa na podatniku.
|