Dotyczy możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wartości diet z tytułu służbowego przebywania poza miejscem zamieszkania, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie świadczenia usług kierowcy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług kierowcy. W ramach wykonywanej działalności realizuje Pan zlecenia krajowe i zagraniczne na rzecz krajowego przewoźnika. Charakter wykonywanej działalności wymaga ciągłego przebywania poza miejscem zamieszkania co drastycznie zwiększa koszty uzyskania przychodu. Twierdzi Pan, że podobnie jak każdy inny podatnik prowadzący działalność gospodarczą, może w koszty uzyskania swojej działalności gospodarczej zaliczyć wartość diet do wysokości określonego limitu. Według Pana wynika to z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) oraz, że takie prawo przysługiwało także w latach 2005 i 2006. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Puławach, po sprawdzeniu, że zostały spełnione warunki określone w art. 14a § 1 i § 2 wyżej powołanej ustawy - Ordynacja podatkowa, udziela poniższej interpretacji:

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy. Artykuł 23 ust. 1 cytowanej ustawy zawiera katalog wydatków nie uznawanych za koszt uzyskania przychodów. Brak zakwalifikowania jednak jakiegokolwiek wydatku do cytowanego art. 23 powołanej ustawy nie oznacza, iż każdy inny wydatek stanowić może koszt uzyskania przychodu. Dla uzyskania bowiem takiego uprawnienia wymagane jest wykazanie przez podatnika związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wydatkiem a przychodem w chwili jego poniesienia bądź w przyszłości.

Z zapisu art. 23 ust. 1, pkt 52 cytowanej ustawy wynika, że wartość diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących nie stanowi kosztu uzyskania przychodów, ale tylko w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra. Wysokość diet przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowych określił Minister Pracy i Polityki Społecznej w rozporządzeniach: z dnia 19.12.2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1990 ze zm.), z dnia 19.12.2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.).

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy Pan usługi kierowania pojazdami, realizując zlecenia krajowe i zagraniczne na rzecz krajowego przewoźnika, a zatem stanowią one przedmiot działalności gospodarczej i przemieszczanie się w celu ich realizacji może być traktowane jako podróż służbowa. W związku z powyższym w przypadku prowadzonej przez Pana działalności w zakresie wykonywanych usług kierowania pojazdami można uznać, iż świadcząc te usługi odbywa Pan podróż służbową. W konsekwencji - w przedstawionym stanie faktycznym istnieją podstawy zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności wartości diet z tytułu tych podróży w 2007 roku jak i w latach poprzednich tj. 2005 i 2006. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Puławach doko c oceny prawnej przedstawionego stanowiska uznał, że stanowisko Pana w przedmiotowej sprawie jest prawidłowe.

Dotyczy również postanowienia PD1.415/16/07 z dnia 2007-08-20