Czy do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć wydatek dotyczący zapłaty za wykonaną usługę, który nie został udokumentowany fakturą?
| Sygnatura: | I US.PB-2/415/32/04 |
| Data: | 2004-12-20 |
| Referencje: | |
| Autor: |
Pierwszy Urząd Skarbowy w Szczecinie |
| Publikator: | - |
|
Na podstawie art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) - Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Szczecinie na pisemne zapytanie udziela informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego i stwierdza, co następuje: Wnosząca zapytanie przedstawiła stan faktyczny, z którego wynika, iż:
Na tle powyższych okoliczności faktycznych podatniczka formułuje stanowisko, iż wydatek dotyczący zapłaty za wykonaną usługę, który nie został udokumentowany fakturą stanowi koszt uzyskania przychodów. Zdaniem podatniczki posiadane dokumenty tj.: sądowy nakaz zapłaty i zaświadczenie Komornika Sądowego o zakończeniu egzekucji poprzez cał kowitą zapłatę należności potwierdzają zaistnienie zdarzenia gospodarczego uzasadniającego ten wydatek. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Szczecinie stwierdza, iż stanowisko podatnika jest prawidłowe. Do opisanego stanu faktycznego mają zastosowanie następujące przepisy:
W myśl przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu uzyskania przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zobowiązane zgodnie z przepisem art. 24a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, albo księgi rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy. Zasady ewidencjonowania i dokumentowania zdarzeń gospodarczych w przypadku podatników prowadzących pod ową księgę przychodów i rozchodów zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Zgodnie z przepisem § 13 pkt 5 powołanego rozporządzenia za dowody księgowe uważa się również inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat, oraz dokumenty zawierające dane, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2, tj.:
- oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie. W przedstawionym stanie faktycznym brak faktury nie stanowi samoistnej przesłanki nieuznania wydatku za koszt uz ania przychodów. W wyjątkowych sytuacjach zaliczenie poniesionego wydatku do kosztów uzyskania przychodów możliwe jest także w oparciu o inne dowody wskazane w cytowanym rozporządzeniu. W sytuacji, gdy kontrahent odmawia wystawienia faktury, a podatnik jest w posiadaniu dowodów świadczących o wykonaniu tej usługi i uiszczonej zapłacie, to możliwe jest na podstawie przepisu § 12 ust. 3 pkt 2 wyżej cytowanego rozporządzenia, zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów zapłaconej podwykonawcy kwoty. Natomiast zapłacone koszty egzekucyjne zgodnie z art. 23 ust. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Ponadto tut. organ informuje, iż podatnik prowadzący księgę przychodów i rozchodów księguje wydatki w zależności od wybranej metody ewidencjonowania kosztów. Zgodnie z ogólną zasadą sformułowaną w przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione. Natomiast, przy prowadzeniu księgi w sposób określony w art. 22 ust. 5, 6 ustawy, wyżej wymienione koszty winny zostać zaewidencjonowane w miesiącu którego dotyczą. |
|