Czy kwota podatku naliczonego zawarta w towarze, który uległ kradzieży, a nie był objęty ubezpieczeniem podlega korekcie i pomniejszeniu ogólnej kwocie podatku naliczonego.

Sygnatura: PP-443/3/04
Data: 2004-03-24
Referencje:
Autor: Urząd Skarbowy w Żninie
Publikator: -

W odpowiedzi na pismo z dnia 24.02.2003 r. działając na podstawie przepisów art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) Urząd Skarbowy w Żninie wyjaśnia:

Przedstawiona przez Stronę sytuacja faktyczna jest następująca: Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu - sklep, z którego skradzione zostały towary handlowe. Przy zakupie towaru, który został skradziony, Podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego wynikającego z dokumentów zakupu. Towar nie był objęty ubezpieczeniem.

Stosownie do uregulowań art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonego w fakturach stwierdzających nabycie towarów i usług.

Ponadto należy stwierdzić, że jednym z warunków odliczenia podatku naliczonego VAT jest zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, bowiem zgodnie z przepisami art. 25 ust. 1 pkt 3 cytowanej wyżej ustawy , obniżenia kwoty podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.

Wobec powyższego udzielenie odpowiedzi na zapytanie Podatnik a należy rozważyć w aspekcie - zaliczenia utraconych w wyniku kradzieży towarów do kosztów uzyskania przychodu.

W art. 23 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) został określony katalog wydatków, które nie uważa się za koszty uzyskania przychodu, w którym nie zostały wymienione straty w środkach obrotowych. Dlatego też należy uznać, że kradzież towarów handlowych nie powoduje, iż wydatek na ich nabycie przestaje być kosztem uzyskania przychodu.

W związku z powyższym uregulowania zawarte w art. 25 ust. 1 pkt 3 cytowanej wyżej ustawy o podatku VAT nie będą miały w tym przypadku zastosowania, a zatem jeżeli zostały spełnione pozostałe warunki określone przepisami prawa. Zakupiony przez Podatnika towar związany był ze sprzedażą opodatkowaną a cel ten nie został zrealizowany z przyczyn niezależnych od podatnika.

Reasumując, należy stwierdzić, że wszystkie wyjątki od zasady wyrażonej w art. 19 ust. 1 ustawy ustawie o podatku od towarów i usług są w niej wyraźnie określone. Ma to miejsce w art. 25 zawierającym enumeratywne wyliczenie przypadków, w których nie stosuje się obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego a także w art. 20 ust. 2, który odnosi się do podatnika dokonującego jednocześnie sprzedaży towarów opodatkowanych i zwolnionych.

Reasumując, powyższe należy stwierdzić, że stanowisko podatnika iż nie ma obowiązku korekty podatku naliczonego w części dotyczącej skradzionych towarów jest słuszne.