W odpowiedzi na pismo z dnia 10.03.2003 r. (data wpływu - 11.03.2003 r.) Drugi Urząd Skarbowy w Kielcach uprzejmie wyjaśnia:

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3 i art. 28-30, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1 i 2 oraz ust. 4-6 i 8-12 lub art. 24b ust. 1 i 2 lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne, ponoszonych przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

W myśl art. 26 ust. 7a pkt 1 i 3 ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione m.in. na:

• adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,
• zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Zgodnie z art. 26 ust. 7b ustawy wydatki, których mowa w ust. 7a podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie były finansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków kas chorych, albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek innej formie.

W przypadku gdy wydatki były częściowo finansowane z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną z tych funduszy (środków) lub zwróconą z jakichkolwiek innych środków.

Stosownie do art. 26 ust. 7c ustawy podstawą do odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie dowodu poniesienia tych wydatków, z wyjątkiem wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14.

W myśl art. 26 ust. 7d ustawy warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2. decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy albo rentę szkoleniową, albo
3. orzeczenia o rodzaju i stopniu niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Przepis art. 26 ust. 7f ustawy stanowi, iż ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1. I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
   1. całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
   2. znaczny stopień niepełnosprawności,
3. całkowitą niezdolność do pracy albo
4. umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Ponadto stosownie do art. 26 ust. 7g ustawy odliczenia, o których mowa w ust. 7a, mogą być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności, wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r. lub w odniesieniu do dzieci do lat 16 - orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez lekarza specjalistę.

Z pisma wynika, iż podatniczka ma 53 lata, jest po amputacji prawej dłoni, posługuje się jedną ręką. Od miesiąca grudnia 2001 r. posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności ze schorzeniem narządu ruchu i układu krążenia (zwyrodnienie kręgosłupa, nadciśnienie). Podatniczka poniosła wydatki na zakup: mebli kuchennych i halogenów podszafkowych, szafki i suszarki łazienkowej, łóżka z materacem i stolikiem nocnym.

W związku z cytowanym wyżej przepisem art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy tut. Urząd Skarbowy wyjaśnia, iż zakres i rodzaj robót związanych z adaptacją mieszkań oraz budynków mieszkalnych uzależniony jest od charakteru niepełnosprawności. Ma ona ułatwić osobie niepełnosprawnej funkcjonowanie w danym mieszkaniu lub budynku mieszkalnym, ale jednocześnie ma być związana z rodzajem niepełnosprawności danego podatnika, a nie ogólnie zapewnić lepszy komfort mieszkania czy budynku.

Ponadto tut. Urząd wyjaś ia, iż cytowany wyżej przepis art. 26 ust. 7a pkt 3 wyraźnie mówi o sprzęcie, urządzeniach i narzędziach niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb niepełnosprawności, a nie ogólnie o sprzęcie ułatwiającym wykonywanie czynności życiowych. Aby skorzystać z odliczenia z tego tytułu zakupiony sprzęt powinien cechować się indywidualnym przeznaczeniem i niezbędnością w rehabilitacji oraz ułatwiać wykonywanie czynności życiowych w związku z niepełnosprawnością.

Zakupione przez podatniczkę meble i sprzęt łazienkowy nie służy ułatwieniu wykonywania czynności związanych z niepełnosprawnością.

W świetle powyższego poniesione przez podatniczkę wydatki na zakup: mebli kuchennych i halogenów podszafkowych, szafki i suszarki łazienkowej, łóżka z materacem i stolikiem nocnym nie stanowią wydatków podlegających odliczeniu od dochodu jako wydatki na cele rehabilitacyjne, o których mowa w cytowanych wyżej przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.