Podatnik wnosi o wyjaśnienie, czy prawidłowe jest prowadzenie ewidencji czynności dostawy znaków skarbowych i innych znaków tego typu, na podstawie której ustalany jest obrót ze sprzedaży znaków skarbowych, osiągany przez dystrybutorów rozprowadzających znaki w imieniu Gminy, bez wykazywania w rejestrze poszczególnych detalistów, którzy je nabywają (konsumentów).
Z treści złożonego wniosku wynika, że Gmina jako zleceniodawca zawarła szereg umów ze zleceniobiorcami, zarówno osobami fizycznymi jak i prawnymi, którzy zobowiązują się do sprzedaży detalicznej znaków opłaty skarbowej oraz urzędowych blankietów wekslowych, w zamian za otrzymaną prowizję w wysokości 5% wartości nominalnej sprzedanych znaków. Jak wskazuje Podatnik, sprzedaż znaków skarbowych przez dystrybutorów w imieniu Gminy jest ewidencjonowana w rejestrach sprzedaży jako czynność zwolniona, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług. W prowadzonej ewidencji wykazywany jest obrót brutto, uzyskany ze sprzedaży znaków przez dystrybutorów. Ewidencja nie ujmuje natomiast bezpośrednich konsumentów nabywających znaki skarbowe, ani wartości jednostkowych sprzedawanych znaków.

Zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 86,poz. 960 ze zm.), ustawodawca upoważnił ministra właściwego do spraw finansów publicznych, aby określił, w drodze rozporządzenia, sposób pobierania, zapłaty i zwrotu opłaty skarbowej oraz sposób prowadzenia rejestrów tej opłaty przez określenie:
1) szczegółowych zasad pobierania, zapłaty i zwrotu opłaty skarbowej oraz sposobu prowadzenia rejestrów tej opłaty,
2) przypadków, w których zapłata opłaty skarbowej następuje znakami tej opłaty lub przez nabycie urzędowego blankietu wekslowego,
3) wzorów znaków opłaty skarbowej oraz urzędowych blankietów wekslowych, a także warunków ich wymiany.
Na podstawie delegacji ustawowej, wynikającej z postanowień ww. przepisu, wydano rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 5 grudnia 2000 r. w sprawie sposobu pobierania, zapłaty skarbowej oraz sposobu prowadzenia rejestrów tej opłaty (Dz. U. Nr 110, poz. 1176 ze zm.). Ustawodawca w §14 powołanego rozporządzenia określa sposób prowadzenia rejestrów opłaty skarbowej jedynie przez notariuszy, jako płatników opłaty skarbowej, nie określono natomiast obowiązującej formy prowadzenia ewidencji przez inne podmioty dokonujące sprzedaży znaków opłaty skarbowej.
Jednocześnie tutejszy organ podatkowy wskazuje, że sprawy opłaty skarbowej nie należą do kompetencji Naczelnika Urzędu Skarbowego.
W odniesieniu zaś do ewidencji sprzedaży prowadzonej dla celów podatku od towarów i usług, wskazać należy, że zgodnie z art. 109 ust. 3 ww. ustawy, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą:
- kwoty określone w art. 90, czyli kwoty, które podatnik obowiązany jest ewidencjonować do odrębnego określania kwot podat naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego;
- dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania;
- wysokość podatku należnego;
- kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego;
- kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu
- inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.