Czy podatnik jest zobowiązany do korekty podatku naliczonego w przypadku wniesienia aportem środków trwałych oraz środków handlowych?

Sygnatura: PP III/443-5/AJ/03
Data: 2003-11-03
Referencje:
Autor: Urząd Skarbowy w Olkuszu
Publikator: -

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Olkuszu działając na podstawie art. 14a ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w odpowiedzi na pismo dotyczące interpretacji przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w kwestii aportu informuje, iż:

Kwestia podlegania czynności wniesienia aportu przepisom ustawy z dnia 08.01.1993 r o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) jest przedmiotem sporów interpretacyjnych. Z jednej strony czynność wniesienia aportu nie jest wymieniona w art. 2 ww. ustawy, zawierającym katalog czynności podlegających opodatkowaniu. W zasadzie w drodze interpretacji, uzupełnionej brzmieniem przepisu wykonawczego do ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym wyprowadzono wniosek, iż wprowadzony do ustawy z dn.01.04.1997 r. przepis art. 2 ust 3 pkt 5a - wydanie towarów lub świadczenie usług w zamian za czynności nie podlegające opodatkowaniu - obejmuje właśnie wnoszenia aportów do spółek prawa handlowego i cywilnego. Samą czynność uznano za stanowiącą przedmiot opodatkowania, jednakże korzystającą ze zwolnienia od podatku na mocy art. 67 ust 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27, poz. 268 ze zm.), który zwalnia od podatku od towarów i usług wkłady niepieniężne - aporty - wnoszone do spółek prawa handlowego i cywilnego.

Z kolei w doktrynie i judykaturze wskazuje się, że wniesienie aportu w ogóle nie jest objęte reżimem ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym , a z wolnienie tej czynności od podatku w akcie wykonawczym nastąpiło bez delegacji ustawowej. W jednym z wyroków sądu z dn. 29.10.2001 r., sygn. akt FSA 1-2/01 orzeczono, iż aporty nie podlegają w ogóle ustawie o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.Teza ww. wyroku odnosi się do stanu prawnego obowiązującego w 1997 r. i w 1998 r., a więc okresu sprzed 1 stycznia 2001 r., kiedy to (do 25 marca 2002 r.) wprowadzono wyraźne uregulowanie do art. 20 ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Zgodnie z nowym brzmieniem tego przepisu, od czynności niepodlegających opodatkowaniu nie przysługuje odliczenie podatku od towarów i usług. Zasada ta uległa wzmocnieniu po 31 października 2001 r., gdy w art. 19 ust 1 tej ustawy pojawił się wyraźny zapis, iż podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Mimo powrotu z dniem 26 marca 2002 r. pierwotnego brzmienia art. 20 ust. 1 ustawy nadal obowiązuje ww. zasada wynikająca z art. 19 ust. 1.

Należy zatem zauważyć, iż w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT bezspornie po 1 stycznia 2001 r. nie ma znaczenia fakt, czy czynność wnoszenia aportu uznamy za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, czy uznamy ją za zwolnioną od podatku VAT. W przypadku gdy przedmiotem aportu są towary stanowiące u podatnika majątek trwałya podatnik ten odliczył podatek naliczony przy ich zakupie, przyjmuje się, że towary te związanebyły z prowadzoną przez tego podatnika sprzedażą opodatkowaną.Wobec powyższego z chwilą wnoszenia aportu w postaci tych towarów dotychczasowy podatniknie ma obowiązku korygowania odliczonego wcześniej podatku naliczonego.

Z kolei jeśli przedmiotem aportu są środki o owe w postaci np. towarów handlowych, to na ogół przyjmuje się, iż zakup tych towarów nie był związany ze sprzedażą opodatkowaną, ale posłużył czynności wniesienia aportu, która jest zwolniona od podatku od towarów i usług. Z tego powodu podatnik jest zobowiązany do skorygowania wcześniej odliczonego podatku naliczonego zawartego w zakupionych towarach stanowiących majątek obrotowy.

W kwestii sposobu ustalenia wysokości podatku naliczonego, który przypada na czynność zwolnioną Naczelnik Urzędu Skarbowego nie może zająć stanowiska, ponieważ jego wysokość wyniknie po sporządzeniu deklaracji VAT-7 za dany miesiąc.Dane, które zostaną wpisane do deklaracji VAT-7 będą wynikały z zapisów księgowych, które wynikają z przepisów o rachunkowości, a ich zakres stosowania wykracza poza uprawnienia Naczelnika Urzędu Skarbowego do ich interpretowania na podstawie art. 14a ustawy Ordynacja Podatkowa.

Polecamy: