Czy posiadany przez Spółkę certyfikat rezydencji w prawidłowy sposób dokumentuje miejsce siedziby podatnika do celów podatkowych i czy posiadany przez Spółkę certyfikat upoważnia ją do zastosowania preferencyjnej 10% stawki zryczałtowanego podatku wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską i Austrią?

Pismo niniejsze stanowi informację o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego, udzieloną w trybie art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w indywidualnej sprawie podatnika, w której nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Pismem z dnia 10 października 2004 r. (bez numeru) Spółka zwróciła się do Naczelnika Opolskiego Urzędu Skarbowego o potwierdzenie poprawności certyfikatu rezydencji podatkowej oraz prawa do zastosowania preferencyjnej 10% stawki zryczałtowanego podatku dochodowego.

Jak wynika z pisma, Spółka zamierza wypłacić spółce - matce dywidendy z zysków wypracowanych w latach 2000 - 2002, które dotychczas zostały zatrzymane w Spółce zwiększając jej kapitały zapasowe. Spółka - matka jest austriacką spółką prawa handlowego. Do pisma załączone zostały kserokopie trzech dokumentów:

• odpis z Krajowego Rejestru Sądowego z danymi Spółki,
• dwa dokumenty sporządzone w języku niemieckim.

Spółka zwróciła się z prośbą o potwierdzenie, że dołączone zaświadczenia dokumentują w sposób prawidłowy, zgodny z art. 26. ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych siedzibę podatnika dla celów podatkowych, i że ich posiadanie upoważnia Spółkę, jako płatnika, do pobrania podatku według preferencyjnej 10% stawki wynikającej z zastosowania umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej p między Polską a Austrią. Zdaniem Spółki posiadane dowody umożliwiają wypłatę dywidendy z zastosowaniem preferencyjnego opodatkowania wynikającego z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Tutejszy organ podatkowy po przeanalizowaniu stanu faktycznego w sprawie wyjaśnia, co następuje :

Obowiązek przedstawienia płatnikowi certyfikatu rezydencji wynika z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 954 ze zm.), zwanej dalej "ustawą". Obowiązek ten dotyczy podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, wymienionych w art. 3 ust. 2 ustawy, którzy na terenie Polski osiągają przychody określone w art. 21 i 22 ustawy i przy opodatkowaniu tych przychodów chcieliby skorzystać z uregulowań zawartych w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Płatnik, aby pobrać podatek z zastosowaniem stawki wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, powinien uzyskać od podatnika będącego osobą prawną, zaświadczenie o miejscu jego siedziby za granicą. Zaświadczenie to, tzw. certyfikat rezydencji, musi być wydane przez właściwą władzę podatkową państwa podatnika i z dokumentu tego ma wynikać, że podatnik dla celów podatkowych posiada siedzibę na jego terytorium.

Przepisy ustawy nie przewidują żadnej szczególnej formy certyfikatu, a zatem każde zaświadczenie wydane przez właściwą władze podatkową, które potwierdza posiadanie przez dany podmiot rezydencji podatkowej tego państwa jest wystarczające, o ile zawierają dane pozwalające na jednoznaczną identyfikację podatnik raz na określenie okresu rezydencji.

Płatnik powinien posiadać oryginalny dokument lub poświadczoną kopię lub kserokopię dokumentu. Przede wszystkim jednak, dla celów dowodowych certyfikat wydany w języku obcym powinien być przetłumaczony na język polski. Obcojęzyczne dokumenty bez ich urzędowego tłumaczenia na język polski, w świetle art. 180 § 1 powołanej na wstępie pisma Ordynacji podatkowej nie mogą być uznane za dowód w sprawie, gdyż posługiwanie się nimi w postępowaniu prowadzonym przez organ administracji publicznej jest sprzeczne z prawem tj. z art. 27 Konstytucji, który stanowi, że językiem urzędowym w Rzeczypospolitej Polskiej jest język polski oraz z art. 4 pkt 3 i art. 5 ustawy z 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. Nr 90, poz. 999 ze zm.).

Załączone do pisma kserokopie zaświadczeń są niepotwierdzone, a także nie są przetłumaczone na język polski, zatem w świetle przedstawionego wyżej wyjaśnienia, w takiej postaci nie będą one stanowić dowodu dla organu podatkowego uzasadniającego zastosowanie obniżonej stawki podatku od wypłaconych dywidend.

Powyższa informacja o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego obowiązuje jedynie w zakresie zadanego przez Jednostkę pytania i w przedstawionym stanie faktycznym, a ponadto jest zgodna z obowiązującym stanem prawnym tylko w przypadku przedstawienia przez Podatnika stanu zgodnego ze stanem faktycznym.