Przedmiotem zapytania podatnika jest ustalenie czy nabywca składników majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, o wartości ponad 15.000 zł odpowiada solidarnie z podatnikiem za powstałe do dnia nabycia zaległości podatkowe (na podstawie art. 112 § 1 pkt 3 ustawy OP) w sytuacji nabycia własności:
1. na podstawie postanowienia sądu o przysadzeniu własności (art. 998 § 1 ustawy z dnia 1 grudnia 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego) lub
2. na podstawie postanowienia organu egzekucyjnego o przyznaniu własności (art. 112b § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. O postępowaniu egzekucyjnym w administracji).

Naczelnik Małopolskiego Urzędu Skarbowego działając na podstawie art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zmianami) - zwanej dalej ustawą OP - w odpowiedzi na pismo z dnia 12 października 2004 r. (data wpływu do tut. Urzędu - 14 października 2004 r.) w sprawie udzielenia pisemnej informacji o stosowaniu przepisów prawa podatkowego w zakresie Ordynacji podatkowej informuje:

Przedmiotem zapytania podatnika jest ustalenie czy nabywca składników majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, o wartości ponad 15.000 zł odpowiada solidarnie z podatnikiem za powstałe do dnia nabycia zaległości podatkowe (na podstawie art. 112 § 1 pkt 3 ustawy OP) w sytuacji nabycia własności:
1. na podstawie postanowienia sądu o przysądzeniu własności (art. 998 § 1 ustawy z dnia 1 grudnia 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego Dz. U. 43 poz. 296 ze zm. - zwanej dalej ustawa KPC) lub
2. na podstawie postanowienia organu egzekucyjnego o przyznaniu własności (art. 112b § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. O postępowaniu egzekucyjnym w administracji Dz. U. z 2002 Nr 110 poz. 968 - zwanej dalej ustawą PEwA).

Istota zapytania Spółki sprowadza się do interpretacji przepisów art. 112 ustawy OP, a w szczególności zawartego w § 1 pkt 3 określenia "nabywca" w sytuacji nabycia własności (nieruchomości o wartości powyżej 15.000 zł):
1. na podstawie postanowienia sądu o przysądzeniu własności (art. 998 § 1 ustawy KPC) lub
2. na podstawie postanowienia organu egzekucyjnego o przyznaniu własności (art. 112b § 1 ustawy PEwA).

Nauka prawa cywilnego systematyzuje sposoby nabycia prawa podmiotowego wg różnych kryteriów. Wśród nich znajdziemy nabycie pochodne i pierwotne.
Przy nabyciu pochodnym nabywca uzyskuje prawo podmiotowe od innej osoby, która na niego to prawo przenosi. Skuteczność nabycia zależy od tego, czy przenoszącemu przysługiwało przenoszone prawo.Przy nabyciu pierwotnym nabywca nie uzyskuje prawa podmiotowego od określonej osoby. Nabycie to nie jest więc uzależnione od tego, że uprzednio przysługiwało ono określonemu podmiotowi. Dokonuje się ono bez woli poprzednika, a z mocy zdarzeń wskazanych ustawą.
Nie jest nabywcą majątku podatnika osoba, która własność takiego majątku uzyskuje w sposób pierwotny (wyrok sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 5 września 1996 r., III AUr 799/96, Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych 1997, nr 10, poz. 39).

W związku z powyższym, zdaniem Naczelnika Małopolskiego Urzędu Skarbowego osoba, która weszła w posiadanie składników majątku:
1. na podstawie postanowienia sądu o przysądzeniu własności (art. 998 § 1 ustawy KPC) lub
2. na podstawie postanowienia organu egzekucyjnego o przyznaniu własności (art. 112b § 1 ustawy PEwA) nie jest nabywcą w rozumieniu art. 112 § 1 ustawy OP.

Stanowisko Spółki jest prawidłowe.