- dotyczy rozliczenia zaliczek za media dla osób posiadających spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego.

P O S T A N O W I E N I E

Naczelnik Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Skarbowego w Olsztynie na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (jednolity tekst: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60), po rozpatrzeniu wniosku Strony, o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w sprawie wystawiania faktur VAT korygujących po zakończeniu ustalonego okresu rozliczeniowego, dotyczących zbiorczego rozliczenia wystawionych zaliczkowych faktur VAT za media dla osób posiadających spółdzielcze własnościowe prawa do lokali użytkowych,

postanawia

uznać stanowisko Strony za prawidłowe.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 10.01.2005 r. (data wpływu do tutejszego Urzędu 14.01.2005 r.) Spółdzielnia złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w podatku od towarów i usług, co do rozliczenia zaliczek za media dla osób posiadających spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółdzielnia od dnia 1 maja 2004 r. wystawia faktury VAT dla osób posiadających spółdzielcze własnościowe prawa do lokali użytkowych (m.in. garaży), za kt to czynności pobierane są opłaty na podstawie art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.). Co miesiąc osoby te wnoszą opłaty (zaliczki) na poczet dostaw energii cieplnej i wody na podstawie wystawianych im faktur VAT. Dostawa mediów jest refakturowana. Spółdzielnia dokonała rozliczenia faktycznego zużycia mediów przez ich odbiorcę - po zakończonym umownym okresie rozliczeniowym (1 roku), przez wystawienie zbiorczej faktury VAT korygującej in plus lub in minus dotyczącej wcześniej wystawionych i zaewidencjonowanych zaliczkowych faktur VAT. Spółdzielnia wyjaśnia, iż suma zużyć w skali Spółdzielni odpowiada faktycznemu obciążeniu przez dostawcę mediów.

Spółdzielnia wskazuje, iż zasady wystawiania faktur korygujących sprzedaży regulują przepisy § 19 ust. 1, 2, 4 i 7 oraz § 20 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 971).

Wątpliwości Spółdzielni budzi sposób skorygowania wcześniej wystawionych i zaewidencjonowanych faktur VAT. Spółdzielnia w piśmie pyta czy powinna:

• skorygować miesięcznie wystawione faktury VAT zaliczkowe, jedną fakturą a następnie wystawić fakturę VAT obciążającą cały okres rozliczeniowy,
• wystawić fakturę końcową VAT obejmującą wcześniej wniesione opłaty (zaliczki) na koniec okresu rozliczeniowego,
• czy też wystawić fakturę korygującą "in plus" lub "in minus" dotycząca całego okresu rozliczeniowego.
  
  

Zdaniem Spółdzielni trzeci z ww. sposobów rozliczenia jest prawidłowy.Spółdzielnia uważa, iż może na koniec okresu rozliczeniowego wystawić fakturę korygująca in plus lub in minus, w której dokona zbiorczego rozliczenia wszystkich wystawionych wcześniej zaliczkowych faktur VAT za media dla jednego odbiorcy.

Zasady wystawiania faktur i faktur korygujących zostały określone w § 19 i 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 971).

Z powołanego przepisu § 19 ww. rozporządzenia wynika, że faktura VAT korygująca wystawiana jest w przypadku:

• gdy po wystawieniu faktury udzielono nabywcy rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy (tj. bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont),
• zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy (tj. kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach),
• zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu.
  
  

Z kolei stosownie do § 20 ust. 1 powołanego rozporządzenia fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia p yłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.Przepis ust. 2 § 19 cyt. rozporządzenia stanowi, że faktura korygująca powinna zawierać, co najmniej: numer kolejny oraz datę jej wystawienia, dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca, określone w § 12 ust. 1 pkt 1-3, nazwę towaru lub usługi objętych rabatem, kwotę i rodzaj udzielonego rabatu, kwotę zmniejszenia podatku należnego.

Natomiast faktura korygująca dotycząca podwyższenia ceny poza ww. powinna zawierać również kwotę podwyższenia ceny bez podatku i kwotę podwyższenia podatku należnego.

Zarówno obowiązujące przepisy ww. rozporządzenia oraz ustawy z dnia11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), nie kwestionują wystawiania zbiorczych korekt faktur, dotyczących więcej niż jednej faktury wystawionej dla tego samego odbiorcy. Zatem nie ma przeszkód, aby wystawić jedną fakturę korygującą z podaniem wszystkich informacji dotyczących faktur pierwotnych, wymienionych w przepisie § 19i § 20 cytowanego rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2004 r.

W opisanej sytuacji mamy do czynienia z refakturowaniem. Przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy o podatku od towarów i usług, nie regulują czynności refakturowania, jednak w praktyce dopuszczana jest możliwość "przenoszenia kosztów, zwłaszcza w przypadku faktur za media.
O refakturowaniu możemy mówić jednak wyłącznie w przypadku, gdy dany podmiot otrzymujący fakturę z tytułu świadczonych usług, np.: dostaw energii elektrycznej, cieplnej, usług w zakresie rozprowadzania wody, odprowadzania ścieków, gazu przewodowego, usług tele unikacyjnych, itp., wystawia fakturę (refakturę) na podmiot, który z tych usług faktycznie korzysta, przy zastosowaniu tej samej ceny i stawki podatku VAT, jaka istnieje na fakturze źródłowej.

Zdaniem tutejszego organu podatkowego, zaliczki pobierane od osób posiadających spółdzielcze własnościowe prawo do lokali użytkowych na poczet dostawy mediów mają charakter opłat eksploatacyjnych, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116).

W obowiązującym stanie prawnym nie ma przeszkód, do wystawienia jednej faktury zbiorczej dla jednego odbiorcy-użytkownika lokalu użytkowego, posiadającego własnościowe prawo do tego lokalu, w celu rozliczenia wcześniej wnoszonych opłat (zaliczek) na poczet dostaw energii cieplnej, wody i innych mediów do lokali użytkowych na podstawie wystawionych faktur VAT przez Spółdzielnię.

Zbiorcza faktura korygująca, zdaniem tutejszego organu podatkowego musi odpowiadać wyżej opisanym wymogom określonym w § 19 lub § 20 cytowanego rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2004 r.
W ten sposób wystawiona faktura korygująca spełnia warunki określone w rozporządzeniu, czyli stanowi podstawę do skorygowania podatku należnego.W ocenie Naczelnika Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Skarbowego w Olsztynie dopuszczalne jest również, przy zachowaniu ww. warunków, wystawienie faktury korygującej (zbiorczej), obejmującej więcej niż jeden okres rozliczeniowy w podatku od towarów i usług, zatem jak w opisanej sytuacji, jednego roku.

W związku z p ższym tutejszy organ podatkowy stwierdza, iż stanowisko Strony znajduje uzasadnienie.

Wobec powyższego tutejszy organ podatkowy postanowił jak w sentencji.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Załączone do wniosku dokumenty nie podlegały ocenie i weryfikacji.

Stosownie do art. 14b § 1 interpretacja nie jest wiążąca dla Wnioskodawcy, wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej właściwe dla Wnioskodawcy do czasu zmiany lub uchylenia, zgodnie z art. 14b § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa.

Interpretacja traci moc w momencie zmiany stanu prawnego.

Na niniejsze postanowienie przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie, za pośrednictwem Naczelnika Warmińsko - Mazurskiego Urzędu Skarbowego w Olsztynie w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia na podstawie art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Zażalenie powinno spełniać wymogi określone w art. 222 ustawy - Ordynacja podatkowa.
W przypadku wniesienia zażalenia należy uiścić opłatę skarbową zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt lit. a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (jednolity tekst: Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2532).