Czy Spółka ma prawo kontynuować stosowanie indywidualnej 10% stawki amortyzacyjnej dla budynków i budowli przejętych w wyniku połączenia ze spółką przejętą w trybie 392 § 1 Kodeksu spółek handlowych, w wyniku którego Spółka przejęła majątek spółki przejmowanej?

P O S T A N O W I E N I E

Na podstawie art. 14a § 4 w związku z art. 14a § 1 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie, udzielając pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w indywidualnej sprawie Podatnika przedstawionej we wniosku z dnia 31.01.2005 r. (data wpływu do tut. Urzędu 03.02.2005.)

p o s t a n a w i a

uznać za prawidłowe stanowisko Podatnika w zakresie interpretacji przepisów prawa podatkowego zawartych we wniosku.

U Z A S A D N I E N I E

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w czerwcu 2004 r. doszło do połączenia Spółki ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w trybie art. 392 § 1 Kodeksu spółek handlowych. W wyniku tego połączenia Spółka przejęła majątek spółki przejmowanej. W skład przejętego majątku wchodziły m. in. budynki i budowle stanowiące środki trwałe, które spółka przejmowana amortyzowała stosując indywidualną stawkę amortyzacyjną w wysokości 10%.

Zgodnie ze stanowiskiem Spółki w przedstawionej sytuacji, ma ona prawo kontynuować stosowanie indywidualnej 10% stawki amortyzacyjnej dla budyn i budowli przejętych w wyniku połączenia ze spółką przejętą.

Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie, po analizie przedmiotowego wniosku informuje, co następuje:

Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego wyjaśnia, że aby Spółka mogła kontynuować stosowanie indywidualnej stawki amortyzacyjnej, powinny zostać spełnione niżej wymienione wymogi zawarte w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z treścią art. 16j ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym ze okres amortyzacji nie może być krótszy niż: dla budynków (lokali) i budowli - 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w rodzajach 103 i 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m#179;, domków kempingowych oraz budynków zastępczych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 36 miesięcy.

Z kolei zgodnie z treścią art. 16j ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych środki trwałe, o których mowa w art. 16j ust. 1 pkt 3 uznaje się za używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy.

Nato iast możliwość kontynuowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej przez podmioty powstałe z przekształcenia, podziału albo połączenia tych podmiotów wynika z art. 16h ust. 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z jego treścią podmioty, o których mowa w art. 16g ust. 9, powstałe z przekształcenia, podziału, z zastrzeżeniem ust. 5, albo połączenia podmiotów oraz podmioty, które przejęły całość lub część innego podmiotu na skutek tych zdarzeń, dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów amortyzacyjnych oraz kontynuują metodę amortyzacji przejętą przez podmiot przekształcony, podzielony, połączony, z uwzględnieniem art. 16i ust. 2-7.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego postanowił jak w sentencji.

Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia i jest aktualna do czasu zmiany stanu prawnego lub stanu faktycznego przedstawionego przez Pytającego.

Zgodnie z treścią art. 14b § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa przedmiotowa interpretacja nie jest wiążąca dla Podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej właściwe dla wnioskodawcy do czasu jej zmiany lub uchylenia w drodze decyzji w trybie określonym w art. 14a § 5 ustawy Ordynacja podatkowa.