Spółka na podstawie umowy przelewu wierzytelności nabyła od innej Spółki wierzytelność w celu uzyskania spłaty dłużników. Obie jednostki są podatnikami podatku VAT. Podatnik prowadzi działalność gospodarczą polegająca na świadczeniu jednorazowych usług wymienionych w PKWiU jako 67.13 i 65.23.
Zdaniem Spółki zbywca sprzedając wierzytelność "własną" nie świadczy na rzecz nabywcy usług opodatkowanych podatkiem VAT, tym samym czynność ta nie podlega podatkowi od towarów i usług. Nabywca zaś nie wykonuje usługi obrotu wierzytelnościami z uwagi na jednorazowy charakter tej transakcji.
Na stronach transakcji ciąży jedynie obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, gdzie podstawą podatku jest kwota jaką nabywca płaci zbywcy za sprzedaną wierzytelność.
Czy należy także opłacić podatek od czynności cywilnoprawnych ?

Sygnatura: PP/443/223/04/JZ
Data: 2005-01-06
Referencje:
Autor: Urząd Skarbowy w Legnicy
Publikator: -

Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zatem każda czynność, o której mowa w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535) wykonana przez Jednostkę jako podatnika tego podatku podlega w ramach prowadzonej działalności opodatkowaniu lub zwolnieniu z tego rozliczania.
Z kolei art. 5 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku Nr 4 do ustawy. Wśród tych usług pod poz. 3 Sekcja J ex (65-67) wymieniono usługi pośrednictwa finansowego, z wyłączeniem:
1) działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki,
2) usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej,
3) usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10-00.20),
4) usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10-00.20, -00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń,
5) usług ściągania długów oraz faktoringu,
W przedmiotowej sprawie z treści zadanego przez podatnika pytania wynika, że przedmiotem działalności podatnika nie jest obrót wierzytelnościami (biuro rachunkowe) na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego zgodnie z art. 509-518, a czynność ta jest jednorazowa.
Nadmienić należy, że zawierane umowy mogą być zarów no umowami cesji, jak również umowami niekodeksowymi - np. powierniczym przelew wierzytelności.
Na podstawie umowy przelewu wierzytelności (cesji) wierzyciel (cedent) przenosi na osobę trzecią (cesjonariusza) określoną wierzytelność. Istotą umowy przelewu wierzytelności jest zmiana wierzyciela. W zamian za nabywaną wierzytelność cesjonariusz (nabywca) zobowiązuje się do spełnienia określonego świadczenia na rzecz cedenta.
Spełnienie świadczenia, wynikającego z umowy przelewu nastąpi, gdy cedent przeniesie wierzytelność na cesjonariusza a on zapłaci mu cenę za cedowaną wierzytelność (jeżeli przelew miał charakter odpłatny). Wierzytelność stanowi prawo majątkowe, które nie mieści się w dyspozycji art. 7 i 8 ustawy z dnia 11.03.2004 r. zatem nie podlega regulacjom tej ustawy.
Natomiast obowiązek podatkowy powstanie w przedmiotowej sytuacji w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.
Jeżeli celem transakcji jest stworzenie podstaw do windykacji należności, a zawarta umowa przelewu wierzytelności (cesji), jest tylko środkiem dla zrealizowania pierwotnie zamierzonego celu, wówczas nie będzie podlegać opodatkowaniu, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. Opodatkowaniu podlegać będzie usługa windykacji.
Nie podlega także opodatkowaniu sprzedaż wierzytelności polegająca na zbyciu złych (własnych długów, nie spełniając definicji dostawy towaru lub świadczenia usług).
Rozpatrując kwestie obrotu wierzytelnościami należy stwierdzić, iż przeniesienie własności wierzytelności własnych w formie cesji wierzytelności (sprzedaż) w celu ich późniejszej windykacji nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. Zasada ta nie ma zastosowania dla działalności, której przedmiotem jest obrót (handel) wierzytelnościami, która to czynność jest klasyfikowana do usług finansowych, korzystających ze zwolnienia określonego w załączniku Nr 4 do ustawy.
Nie jest natomiast czynnością podlegającą opodatkowaniu czynność, która sama w obie nie spełnia celu, który by wynikał tylko z tej czynności.
Zatem zgodnie z przepisem art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług zasada ta nie ma zastosowania do sprzedaży własnych wierzytelności, natomiast obowiązek podatkowy powstanie w przedmiotowej sytuacji w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.
Rozpatrując kwestię obrotu wierzytelnościami należy stwierdzić, iż przeniesienie wierzytelności obcych w ramach świadczenia usług pośrednictwa finansowego jest usługą pośrednictwa finansowego, która korzysta ze zwolnienia przedmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Wobec powyższego, czynności cywilnoprawne na podstawie których podatnik świadczy usługi w zakresie pośrednictwa finansowego-obrót wierzytelnościami, nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych, gdyż zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 86, poz. 959 ze zm.) nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z niego zwolniona.

Polecamy: