Spółka sprzedaje towary z metalu, drewna i plastiku. Sprzedaż tych towarów ma charakter hurtowy, stąd w partiach towarów znajdujących się w magazynie Spółki, pojawiają się towary uszkodzone, zniszczone. W stosunku do tych towarów dokonuje się protokolarnej likwidacji. Czy straty w towarach, spowodowane ich złomowaniem lub uznaniem za odpady wadliwe, niepełnowartościowe i nie nadające się do sprzedaży, w momencie dokonania złomowania protokołem likwidacyjnym stanowią koszt uzyskania przychodów?

W przedstawionym stanie faktycznym zastosowanie znajduje przepis art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), w którym stanowi się, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).

Wobec powyższej regulacji ustawy podatkowej oraz okoliczności faktycznych sprawy stwierdzić należy, co następuje:

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, poniesione w celu osiągnięcia przychodów, które jednocześnie nie są wymienione w katalogu kosztów nie stanowiących kosztów uzyskania przychodu.

Zaliczenie danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów warunkuje cel, jakiemu służyło poniesienie kosztów. Muszą bowiem być one poniesione w celu, którym jest uzyskanie przychodów.

Zdefiniowanie celu osiągnięcia przychodu nie może być traktowane jedynie w kategoriach formalnych, ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w przywołanym przepisie art. 15 ust. 1 nie wymaga wykazania, że konkretny przychód jest skutkiem poniesienia określonego kosztu. Najwłaściwsza i zgo a z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:

- przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu),

- potencjalną możliwość przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.

Podkreślić dodatkowo należy, iż adresatami normy prawnej zawartej w art. 15 ust. 1 są podatnicy. To na nich spoczywa ciężar udowodnienia, że wydatki stanowią koszty uzyskania przychodu. Muszą oni wykazać, iż w momencie podejmowania decyzji o obciążeniu kosztów podatkowych przedmiotowym wydatkiem, mogli obiektywnie zakładać, iż wpłynie on na osiągnięcie przychodów podatkowych.

Ze stanu faktycznego przedstawionego w zapytaniu wynika, iż sprzedaż towarów dokonywana przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności ma charakter hurtowy i w związku z tym, co jakiś czas wykrywane są towary uszkodzone, zniszczone, niepełnowartościowe. W stosunku do tych towarów przeprowadza się likwidację, która umozliwia ustalenie liczby towarów nie nadających sie do dalszego obrotu.

Straty, które występują w toku działalności gospodarczej Podatnika są niechcianym następstwem Jego działania. Jako element ryzyka związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą niewątpliwie stanowią koszt podatkowy na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej.

Podatnik zam zając zaliczyć straty w środkach obrotowych do kosztów uzyskania przychodów, powinien dysponować dowodami potwierdzającymi, iż poniesienie opisanych wydatków było racjonalne i celowe dla generowania przychodów i funkcjonowania Podmiotu.