-
‚atnoÅ›ci podatku. W rozpatrywanej sprawie wszak chodziÅ‚o dopiero o ustalenie dodatkowego zobowiÄ…zania podatkowego na podstawie decyzji w sprawie ustalenia wysokoÅ›ci dodatkowego zobowiÄ…zania podatkowego. Nie byÅ‚o zatem przesÅ‚anek do rozstrzygniÄ™cia sprawy na podstawie art. 30 ust. 1 zamiast art. 7 ust. 1 ustawy o zobowiÄ…zaniach podatkowych
-
lny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 października 2002 r. (sygn. akt III SA 3514/00, ONSA 2003, nr 3, poz. 109 z aprobującą glosą A. Skoczylasa, OSP 2003, nr 7-8, poz. 92). Biorąc pod uwagę wszystkie przytoczone wyżej argumenty, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 49 ust. 2 ustawy o NSA podjął uchwałę, jak w sentencji
-
t. 10 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym i bezpodstawnie odstąpił od utrwalonej linii orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którą decyzja o określeniu zobowiązania w tym podatku ma charakter decyzji deklaratoryjnej. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji
-
tawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 189 ze zm.) orzekł jak w sentencji
-
prawie na skutek niewłaściwej wykładni prawa w oderwaniu od ustalonego orzecznictwa NSA i SN nie może być zaaprobowane. Z powyższych względów stało się konieczne zgłoszenie zdania odrębnego, skoro orzeczenie Sądu Najwyższego może spowodować błędną praktykę organów administracji państwowej i nieprawidłowe orzecznictwo sądowe
-
stawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 189 ze zm.) orzekł jak w sentencji