-
rzędu Skarbowego w Garwolinie z dnia 28 grudnia 1999 r. wydana została także z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Z tych powodów, stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 i 3, art. 29 oraz 55 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, orzeczono jak w sentencji
-
otu podlegającego ewidencjonowaniu przy zastosowaniu kas rejestrujących, co raczej o przekonaniu, że regulacja taka jest po prostu zbędna.Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) podjął uchwałę jak w sentencji
-
faktycznym rozpoznawanej sprawy, skoro szkoda, o której strona powodowa twierdzi, że istnieje i ma związek z decyzjami organu władzy publicznej. Dlatego odmowa jego zastosowania tylko ze względu na błędne ograniczenie hipotezy normy stanowi o istnieniu w kasacji usprawiedliwionej podstawy i uzasadnia rozstrzygnięcie jak w sentencji wyroku
-
stąpić na gruncie jego wykładni językowej. Z treści art. 14b § 5 wynika jednoznacznie, że organ drugiej instancji nie może w tym trybie zmieniać lub uchylać własnej decyzji, a jedynie postanowienie organu pierwszej instancji, o którym mowa w art. 14a § 4 ordynacji podatkowej. Sytuacja jest zatem zależna od sposobu rozstrzygnięcia spr
-
y o Trybunale Konstytucyjnym kwestionowany przepis w części określonej w pkt 1 sentencji orzeczenia podlega zmianie zgodnie z treścią orzeczenia w terminie trzech miesięcy od przedłożenia Ministrowi Finansów orzeczenia wraz z uzasadnieniem; w przeciwnym razie utraci on moc w zakwestionowanym zakresie z upływem wspomnianych 3-ch miesięcy
-
nikającej z art. 40 kodeksu cywilnego zdanie drugie, według której inne państwowe osoby prawne (tj. samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej) nie ponoszą odpowiedzialności za zobowiązania Skarbu Państwa. Zobowiązaniami Skarbu Państwa będą więc zobowiązania zakładów opieki zdrowotnej, które funkcjonowały w obrocie prawnym j
-
wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock