-
złożyć do 30 kwietnia następnego roku podatkowego odrębne zeznanie o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - formularz PIT-38. W tym samym terminie podatnik ma obowiązek wpłacić podatek
-
potrzeby samej ustawy i nie może być wyznacznikiem do uznania, że dana Spółka działa na podstawie jej przepisów. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż ustawą regulującą funkcjonowanie Spółki jest Kodeks spółek handlowych, tak więc przepisy art. 16 ust. 1 pkt 25 b) oraz art. 16 ust. 1 pkt 26 lit. a) nie mają zastosowania
-
ona została w oparciu o przepisy prawne obowiązujące w 2004 r. Zgodnie z przepisami art. 14b § 1 i § 2 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60) interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia
-
nieściągalność uprawdopodobni w sposób przewidziany w art. 23 ust 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to tylko taki odpis będzie kosztem uzyskania przychodów. Zaś odpisy aktualizujące dokonane od wszystkich innych należności (niewymienionych w ustawie o rachunkowości) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów
-
rawidłową opinię zaprezentowaną przez podatnika, iż poniesione wydatki na rzecz firmy windykacyjnej oraz rezerwa na nieuregulowaną wierzytelność od firmy A. Sp. z o.o. stanowią koszt uzyskania przychodów, z tym że rezerwa (odpis aktualizacyjny) może stanowi koszt podatkowy w 2003 r., natomiast pozostałe wydatki w dacie ich poniesienia
-
bec poręczycieli oraz stopnia ich zaawansowania. Fakt śmierci dłużnika, wykreślenie spółki osobowej z ewidencji działalności gospodarczej lub postawienie jej w stan likwidacji, stanowią wystarczającą przesłankę uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności, a tym samym uznania utworzonej rezerwy za koszt uzyskania przychodów
-
oku podatkowym, w którym nastąpiło uprawdopodobnienie nieściągalności - do czasu ich przedawnienia, bez względu na ich ewidencję bilansową lub pozabilansową . Stosownie bowiem do art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako przedawnione
-
zone zgodnie z obowiązującą ustawą o rachunkowości - wartość należności, na którą utworzone zostały odpisy aktualizujące stanowi przychód należny w myśl art. 12 ust. 3 powołanej wyżej ustawy oraz nieściągalność należności została uprawdopodobniona na podstawie warunków określonych w przepisie art. 16 ust. 2a pkt. 1
-
podatkowe księgi przychodów i rozchodów. Odpis aktualizujący wartość należności wpisuje się w księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 14 pozostałe wydatki ze stosowną adnotacją. Z uwagi na powyższe, stanowisko Pana w kwestii zaliczenia w koszty działalności gospodarczej odpisów aktualizujących, należy uznać za prawidłowe
-
ze zm.), roszczenie podatnika z tego rodzaju wierzytelności związanych z prowadzoną działalnością, przedawniło się z upływem 3 lat i zastosowanie ma art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, że wierzytelności odpisanych jako przedawnione nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów
-
³w uzyskania przychodów zostaÅ‚a zaliczona do koÅ„ca roku podatkowego do wierzytelnoÅ›ci nieÅ›ciÄ…galnych a równoczeÅ›nie speÅ‚nia wymagania okreÅ›lone w art. 5 ust. 1 pkt 1 - 4 cyt. powyżej ustawy o restrukturyzacji niektórych należnoÅ›ci publicznoprawnych od przedsiÄ™biorców, skorzystanie przez Podatnika z premii podatkowej jest uprawnione
-
ce postanowienia części drugiej Prawa upadłościowego i naprawczego, będzie dokumentowało nieściągalność wierzytelności i stanowiło podstawę zaliczenia takiej wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 25 lit b i c w związku z art. 16 ust. 2 pkt 2 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
-
d, należy rozumieć jako odwołanie się do wszystkich zasad dotyczących tego przepisu, w tym w szczególności wynikającym z art. 16 ust. 2b i 2c. Zdarzenia lub czynności zwiększające lub zmniejszające wysokość rezerwy mają zatem wpływ na wysokość rezerwy uznanej za koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 16 ust. 3f w/w ustawy
-
rezerw utworzonych w 1993r. przez to, że ograniczył w stosunku do nich w 1994r. wysokość kosztów uznanych za koszty uzyskania przychodów - tym samym brak jest podstaw do uznania, że te same rezerwy utworzone w 1993r. mogą obecnie zostać uznane za koszty uzyskania przychodów wg zasad obowiązujących dla rezerw utworzonych po 01.01.1994r
-
ależności z lokat, nie stanowiły dla Banku przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy, nie mogą być uznane za koszy podatkowe. Reasumując, nie można podzielić stanowiska Banku, że w tym konkretnym przypadku strata w środkach obrotowych, poniesiona przez Bank przejmowany, może stanowić koszt uzyskania przychodu Banku przejmującego
-
a stanowisko Spółki w przedmiotowej sprawie i stwierdza, że odpisanie do ewidencji pozabilansowej wierzytelności pod postacią ekspozycji kredytowych i rezerwy na nie, nie stanowi odpisania wierzytelności w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 25 powołanej ustawy i nie pozbawia Banku prawa do rozpoznawania rezerw jako kosztów uzyskania przychodów
-
‡ zostaÅ‚a uprawdopodobniona. Czasowe ograniczenie odnoszenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów w/w pozycji wprowadza w art. 16 ust. 1 pkt 20 tj. Bank może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość rezerw i nieÅ›ciÄ…galnych wierzytelnoÅ›ci do czasu ich przedawnienia. Zasadne jest zatem stanowisko Banku przedstawione w piÅ›mie
-
ściągalność wierzytelności.Jeżeli zatem Spółka dysponuje takimi dowodami, będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisy aktualizujące wartość należności zaliczonej uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy do przychodów należnych. Tym samym organ podatkowy potwierdza stanowisko Spółki w przedmiotowej sprawie
-
ytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albowierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego.Reasumując spółka nie może zaliczyć wierzytelności w koszty uzyskania przychodów w roku 2003, gdyż nie zaistniały żadne z ww. przesłanek
-
ne), - w całości wpłynąć na rezerwę nieprzyjętą do ulgi (metoda LIFO)?. ODPOWIEDŹ URZĘDU:Art. 38a, nie ustala szczegółowych zasad metodologii rozliczania rezerw. Zdaniem Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego, wybór metody pozostaje w gestii podatnika. Dokonując wyboru podatnik winien kierować się zasadą ostrożnośc
