-
§ 10 i § 11 rozporzÄ…dzenia (z zastrzeżeniem § 12).Należy nadmienić, że w § 13 rozporzÄ…dzenia wyszczególnione zostaÅ‚y przypadki, z którymi wiąże siÄ™ utrata prawa do zwolnieÅ„ od podatku dochodowego. Przypadki utraty tego prawa zostaÅ‚y również enumeratywnie wymienione w art. 5 ust. 6 wskazanej powyżej ustawy z dnia 2.10.2003 r
-
alenia dopuszczalnej wielkości pomocy publicznej będzie uwzględniała koszty inwestycji poniesione przez siebie w ramach zezwolenia, od dnia uzyskania zezwolenia do dnia 31.12.2006 r. oraz koszty inwestycji poniesione przez przejętą spółkę od dnia uzyskania zezwolenia do dnia połączenia, związane ściśle z sukcesją praw i obowiązków
-
y bilansowej w dwóch kolejnych okresach rozliczeniowych w latach od 2005 do 2010 r., tj. utraci status średniego przedsiębiorstwa. O zachowaniu prawa do zwolnień podatkowych decyduje fakt, że w dniu 1 maja 2004 r., tj. w dniu uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej Spółka była średnim przedsiębiorcą
-
ie regulacji art. 5 ust. 6 ww. ustawy.W świetle powyższych przepisów, zbycie przez udziałowca części udziałów - 49% w terminie do dnia 30.04.2004 r., a pozostałej części udziałów - 51% po dniu 01.05.2004 r., nie spowoduje skutków w postaci utraty zwolnień podatkowych na warunkach wskazanych w powołanym powyżej przepisie prawnym
-
stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. Urz. WE L 10 z 13.01.2001 r.). Znowelizowany art. 5 podzielił przedsiębiorców, którzy uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności na terenie Strefy, na trzy grupy. Przedsiębiorcy mali i średni
-
Sąd dokonując powyższej wykładni prawa miał na względzie zasadę legalizmu, wyrażoną w art. 7 Konstytucji RP, zgodnie z którą organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Kierując się przytoczonymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 204 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji
-
…c stanowiska zajÄ™tego przez Podatnika. W zaskarżonym postanowieniu organ pierwszej instancji przytoczyÅ‚, bowiem wÅ‚aÅ›ciwy przepis prawa, którego dotyczyÅ‚ wniosek Spółki, oraz dokonaÅ‚ jego interpretacji w Å›wietle przedstawionego przez JednostkÄ™ stanu faktycznego sprawy. Decyzja niniejsza jest ostateczna w administracyjnym toku instancji
-
stawionym stanie faktycznym i obowiązującym stanie prawnym, należy uznać interpretację Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie z dnia 30.10.2006 r. znak PUS.I/423/93/06 za prawidłową, a zarzuty i stanowisko Spółki wyrażone w zażaleniu z dnia 09.11.2006r. za niezasadne. W związku z tym orzeczono jak w rozstrzygnięciu.
-
ie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.
-
sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.
-
eśćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.
