Czy można zaliczyć ciężar kosztów uzyskania przychodu z tytułu działalności gospodarczej, odpisy amortyzacyjne z tytułu budynku stanowiącego własność firmy jeśli nie wszystkie lokale tego budynku są na chwilę obecną wynajęte ?

Postanowienie

W odpowiedzi na złożony do tut. organu podatkowego wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji co do możliwości zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów amortyzacji budynku mieszkalno-handlowo-usługowego stanowiącego środek trwały, który to wynajmowany jest w całości na cele użytkowe w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż istotą Pani problemu jest to, czy w przypadku gdy wszystkie pomieszczenia nie są wynajęte ma Pani prawo do zaliczania w ciężar kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych w całości.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Zgierzu udziela interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie, w której nie toczy się postępowanie podatkowe.

Z Pani akt podatkowych wynika, iż prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie:

• usług transportowych, drogowych, towarowych pojazdem o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t,
• krawiectwa ogólnego,
• usług komputerowych,
• ksero,
• wynajmu powierzchni użytkowych,
• handlu hurt- detal okrężnego art. spoż. i przem. kraj i zagran.,
• handlu detal - hurt stacjonarnego art. spoż. i przem. kraj i zagran.,
• produkcji wkładów barkowych,
• handlu hurt - detal wyrobami własnymi,
• importu i exportu.

Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztem uzyskania przychodów są odp y z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a i 22o, z uwzględnieniem art. 23.

W myśl art. 22a ust. 1 w/wym. ustawy, amortyzacji podlegają, a zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we włanym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania m. in. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt. 1, zwane środkami trwałymi.

Ponieważ wynajem powierzchni użytkowych jest jednym z zakresów Pani działalności, kosztami uzyskania przychodów będą wszystkie koszty, jakie Pani poniesie w związku z tym źródłem przychodu, w tym odpisy amortyzacyjne.

Zgodnie z art. 22c pkt. 5 w/wym. ustawy amortyzacji nie podlegają składniki majątku, które nie są używane na skutek zaprzestania działalności, w której składniki były wykorzystywane. W przedstawionym stanie faktycznym powyższy przepis nie ma zastosowania, gdyż w działalności gospodarczej prowadzonej przez Panią m.in. w zakresie wynajmu powierzchni użytkowych wykorzystywany jest budynek mieszkalno-handlowo-usługowy, którego poszczególne lokale zostały już wynajęte, a niektóre pozostają czasowo nie wynajmowane. Pani nadal wykonuje działalność gospodarczą i zachowuje prawo do odpisów od całości powierzchni przeznaczonej pod wynajem. Nie ma podstaw do nie uznania za koszt odpisu amortyzacyjnego za okres, kiedy określonej c ci powierzchni Pani nie wynajmuje, lub uznawania za koszt jedynie części odpisów amortyzacyjnych. Taka sytuacja, tj. uznawanie w ciężar kosztów jedynie części odpisów amortyzacyjnych (przy naliczeniu w ewidencji środków trwałych pełnej amortyzacji) mogłaby mieć miejsce tylko wtedy, gdy jedynie określoną część budynku przeznaczyłaby Pani na cele działalności gospodarczej, a pozostałą użytkowała na cele prywatne albo inne, nie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą lub budynek przestałby służyć działalności w ogóle, lub w części, to wówczas powinna Pani zaprzestać zaliczania w koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych w całości lub w takiej części, jaka nie jest przeznaczona na działalność gospodarczą.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy, stan faktyczny przedstawiony w Pani wniosku oraz stan prawny obowiązujący w dniu zaistnienia zdarzenia, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Zgierzu potwierdza Pani stanowisko w sprawie i uznaje je za prawidłowe.

Stosownie do przepisu art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja, o której mowa w art. 14a § 1, nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta. Jeżeli jednak zastosuje się do tej interpretacji, organ nie może wydać decyzji określającej lub ustalającej zobowiązanie podatkowe bez zmiany albo uchylenia postanowienia, o którym mowa w art. 14a § 4, jeżeli taka decyzja byłaby niezgodna z interpretacją zawartą w tym postanowieniu. Interpretacja jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5 art. 14b.